Το βίντεο με το οποίο κλείνει η βραδιά.

Συγχωρέστε με. Είναι νύχτα Παρασκευής. Κάθομαι στον υπολογιστή μου. Γράφω κώδικα, δοκιμάζω κώδικα. Αυτή είναι η ζωή μου. Από τότε που έγραψα την πρώτη σειρά στα 15 μου. Ο κώδικας είναι πάθος δεν είναι επάγγελμα. Μπορεί να γίνει επάγγελμα, μπορείς να βγάλεις χρήματα αλλά πρωτίστως θα είναι πάντα πάθος.

Όταν θα έρθει εκείνη η ώρα θάψτε με με ένα πληκτρολόγιο. Θα το χρειαστώ και στην άλλη ζωή. Ας είναι ένα από τα αγαπημένα μου Logitech G710+. Κάπου έχω πλέον 3 από δαύτα.

Γράφω στο blog μου. 25 χρόνια είναι αυτά. Από τα Geocities σε κάποιο πακέτο φιλοξενίας στον Καναδά. Από το ψευδώνυμο Woofer74 στο tomsnews. Μια ζωή στα blogs. Μια διέξοδος. Ένα μέρος να γράφεις τις σκέψεις σου και να τις μοιράζεσαι με καμιά κατοστή φίλους.

Υπάρχει ένα βίντεο στο Youtube το οποίο πάντα κλείνει τη βραδιά. Οι βραδιές στις οποίες τυχαίνει να παίζω μουσική. Θυμάμαι φαντάρος στη Λέρο έκανα (όπως η μισή Ελλάδα) το DJ. Έβγαζα ένα πενηντάρικο τη βραδιά. Αρκετά χρήματα για δόκιμος στο ακριτικό αυτό νησί. Το πρωί πήγαινα με 3 ώρες ύπνο στη μονάδα. Δεν με πείραζε τότε. Ίσως διότι απλά ήμουν νεότερος. Τα φιλιά μου στους παλιόφιλους στο νησί. Τι να κάνουν άραγε. Η Λέρος είναι παρεξηγημένο νησί. Οι κάτοικοί του εξαιρετικά φιλικοί. Η οικογένειά μου για 9 μήνες της ζωής μου.

Τα σπίτια μου ήταν πάντα ανοικτά. Σπίτια δίχως ανθρώπους τζατζίκι χωρίς σκόρδο. Στη ζωή αλλάζεις σπίτια, γραφεία, αυτοκίνητα. Όλα αλλάζουν. Όλα φθείρονται. Οι άνθρωποι μετράνε. Οι φίλοι. Η παρέα. Πάντα τα σπίτια μου ήταν ανοικτά. Δεν τα λυπήθηκα ποτέ. Είχα δεν είχα χρήματα. Ήταν δεν ήταν συμμαζεμένα. Δεν έχει σημασία. Οι άνθρωποι μετράνε.

Σε κάθε μου σπίτι φρόντιζα να έχω κάποιο καλό ηχοσύστημα και χιλιάδες τραγούδια στους δίσκους μου. Το να βρω κάποιο πρόγραμμα DJ ήταν πάντα εύκολο. Υπάρχουν εξαιρετικά και είναι μάλιστα δωρεάν. Περάσαμε κάποιες κρύες νύχτες του χειμώνα όμορφα στο σπίτι μου συντροφιά με καλή μουσική. Συντροφιά με καλούς φίλους. Μου λείπουν όλοι όσοι πέρασαν από το σπίτι μου το χειμώνα. Υπάρχουν εξαιρετικοί άνθρωποι. Φωτεινοί άνθρωποι. Απλά είναι λίγοι γαμώτο είναι τόσο λίγοι.

Υπήρχε και υπάρχει ένα όμως βίντεο το οποίο έπαιζε στις οθόνες στο τέλος. Τραγούδια με τα οποία ταξιδεύαμε άγρια ξημερώματα στην ξενιτιά.