Όταν το περιτύλιγμα είναι λουστραρισμένο αυτό δε σημαίνει πως είναι ανάλογο και το περιεχόμενο

 

Και κάπως έτσι τα νεύρα σου γίνονται κρόσσια στην αρχή και μετά συνηθίζεις σιγά σιγά. Κακό πράγμα η συνήθεια. 

Εδώ στη Γερμανία είναι όλα πολύ αυστηρά με τα ωράρια. Δε μπορείς για παράδειγμα να τηλεφωνήσεις σε κάποιον μία με τρεις το μεσημέρι και μετά τις έξι το απόγευμα, εκτός αν έχεις οικειότητα αλλά και πάλι. Επίσης δε μπορείς να βάλεις πλυντήριο μετά τις 10 το βράδυ. Δε μπορείς να πετάξεις τα σκουπίδια σου στους κάδους κάποιες ώρες το μεσημέρι και  μετά τις εφτά το απόγευμα. Οι κάδοι συνήθως βρίσκονται σε ακάλυπτο χώρο που ανήκουν στις πολυκατοικίες. Ποτέ στα πεζοδρόμια. Πάντα μιλάμε για πολυκατοικίες κι όχι για μονοκατοικίες, ειδικά στις πόλεις.

Το διαμέρισμα στο οποίο μένω είναι κοντά στο κέντρο της πόλης και σε μια σχετικά καλή περιοχή. Έχει η πολυκατοικία 24 διαμερίσματα και στο ισόγειο αυτής υπάρχει μια επιχείρηση τροφοδοσίας τα γνωστά μας catering.

Το ωράριο αυτής της επιχείρησης είναι βιδωμένο σε ταμπέλα στην είσοδο όπου αναγράφεται πως οι μέρες και ώρες λειτουργίας είναι από Δευτέρα ως Παρασκευή από τις εφτά το πρωί ως τις πέντε το απόγευμα. Λογικό.

Αμ δε που είναι έτσι. Το ωράριο είναι όπως τους βολεύει. Χαράματα για παράδειγμα στις τέσσερις το πρωί, Κυριακές στις έντεκα το βράδυ κι οποιαδήποτε ώρα γενικώς εκτός από 2 με 4 το πρωί. Το πρόβλημα δεν είναι πως μαγειρεύουν, όχι δεν είμαι τόσο παράξενη, το πρόβλημα είναι πως σέρνουν καρότσια γεμάτα με κάσες από γυάλινα μπουκάλια από τα φορτηγά προς το κατάστημα και τούμπαλιν και το χειρότερο τα καρότσια αυτά έχουν πλαστικές ρόδες κι όχι από λάστιχο. Βάλτε με το νου σας για θόρυβο τώρα στις τέσσερις και μισή το πρωί.

Το πρώτο βράδυ που έμεινα σπίτι κι από την κούραση φυτεύτηκα στον ύπνο, ακούω το θόρυβο και κόντεψα να πάθω καρδιά, δεν ήξερα τι συμβαίνει διότι ω η τυχερή είμαι στον πρώτο όροφο ακριβώς από πάνω από την επιχείρηση. Κι όταν τα νεύρα σου δεν είναι και καλά ένα παραπάνω.

Εντωμεταξύ ήταν το δεύτερο σπίτι που νοίκιασα μετά από έξι μήνες που είχα νοικιάσει το πρώτο, από το οποίο έφυγα γιατί η μούχλα που είχε δεν παλευόταν με τίποτα. Μια ακόμη μετακόμιση δεν θα την άντεχα. Άσε που πιο εύκολα βρίσκεις χαμένο πορτοφόλι με πέντε μύρια ευρώ παρά σπίτι εδώ στο Ντίσελντορφ. 

Λέω εντάξει θα ήταν τυχαίο. Το δεύτερο βράδυ τα ίδια, πετάχτηκα πάλι με το βλέμμα του τρελού. Κοιτάζω από το παράθυρο το ίδιο σκηνικό, ίδια ώρα. Καλώ λοιπόν την αστυνομία. Μου τα μασάνε λίγο αλλά τελικά έρχονται. Όμως η πόρτα του καταστήματος ήταν κλειστή και τα ρολά κατεβασμένα. Οπότε το περιπολικό έφυγε. Λέω κάτι δεν πάει καλά εδώ. 

Βγαίνω να πάρω ένα γάλα στη γωνία σε μαγαζάκι που είχε έλληνας, ω χαρά θα πω κάπου τον πόνο μου. Του εξιστορώ τη φάση και μου λέει πως η επιχείρηση ανήκει σε κάποιον από το Ιράν. Ένας γερμανός από απέναντι πολυκατοικία προσπάθησε για δέκα χρόνια να τον διώξει από την κατοικημένη περιοχή αλλά στάθηκε μάταιο. Άρα τι να κλάψω εγώ ως ελληνίδα. Και το καλύτερο όταν του αφηγήθηκα το περιστατικό με το περιπολικό, μου αποκάλυψε πως μάλλον οι ίδιοι είχαν ειδοποιήσει για να κλείσει η πόρτα διότι και η αστυνομία παίρνει φαγητό από αυτούς! Κι απλά ήρθε το περιπολικό ως όφειλε για να κάνει και καλά την παρατήρησή του. Μου έπεσε το σαγόνι. Γίνονται αυτά εδώ; Δεν είχε κι ένα σύννεφο να πέσω, ήταν μια ηλιόλουστη μέρα του Μάη. 

Βέβαια μου αποκάλυψε πως ο επιχειρηματίας έψαχνε κατάστημα να φύγει γιατί ήθελε χώρο για τα φορτηγά του κι εδώ έχει τεράστιο πρόβλημα στάθμευσης, αλλά έτσι που κάνανε τις άδειες για τα καταστήματα εστίασης (τόσο πολύπλοκες, χρονοβόρες και δαπανηρές) εγκατέλειψε την προσπάθεια. 

Όλα είναι αυστηρά για τον αδύναμο, τον ξένο, τον αλίμονο σε αυτόν που έχει ανάγκη παντού τελικά.

Και κάπως έτσι τα νεύρα σου γίνονται κρόσσια στην αρχή και μετά συνηθίζεις σιγά σιγά. Κακό πράγμα η συνήθεια. 

Μοιράσου το άρθρο με τους φίλους σου.

Με τον τρόπο αυτό στηρίζεις τις τελευταίες οάσεις ελεύθερης δημόσιας γραφής. Στήριξε τη σελίδα για να μπορεί να στηρίξει και σένα.

Ρίξε μια ματιά και στα τελευταία μου άρθρα..

 
Αυτό που θα διαβάσετε σήμερα είναι πέρα για πέρα αληθινό 
 
Στις υπερπολυτελείς εγκαταστάσεις μας υπάρχει ένα κοινό χαρακτηριστικό. Παντού παίζει μουσική. Έχουμε δεχθεί πολλές ερωτήσεις τι ακριβώς ακούμε μέσω email και κοινωνικών δικτύων. Έτσι αποφασίσαμε η Βίκυ και εγώ να κάνουμε ένα άρθρο-λίστα τραγουδιών. Απολαύστε τα!
 
Ο κόσμος γύρω μας δεν μου αρέσει, δεν μου ταιριάζει. Χρόνια πάλευα με τον εαυτό μου για το αν ο κόσμος μας όντως έχει θέματα ή εγώ απλά βλέπω τα πράγματα προβληματικά. Αφού δεν μου ταιριάζει ας γράψω προτάσεις για έναν διαφορετικό καλύτερο κόσμο.
 
Η ανθρώπινη βλακεία είναι αήττητη. Κυριολεκτικά! Τάδε έφη Μπέρτολτ Μπρεχτ
 
Προσπαθούν με νύχια και με δόντια να μας πείσουν ότι η παγκόσμια οικονομία είναι μια χαρά και η αγορά της Αμερικής σε φρενήρη άνθηση. Από ό,τι φαίνεται τα πράγματα αρχίζουν να βγαίνουν εκτός ελέγχου και η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική.
 
Πριν λίγο καιρό έγραψε η Βίκυ ένα άρθρο για το θέμα. Ως θύμα και γω της νόσου ήθελα να γράψω τη θέση μου για την πάθηση. Έχω σκεφτεί και λύσεις στο πρόβλημα εκτός αυτού που σκέφτηκε πιθανώς η ίδια η γερμανική κυβέρνηση.
 
Πόσες φορές έχουμε ακούσει κάποιους να τσουβαλιάζουν κατηγορίες ανθρώπων έτσι αυθαίρετα και γενικεύοντας από μεμονωμένα περιστατικά..
 
Για μένα το YouTube ήταν μια τεράστια βιβλιοθήκη γνώσης. Ίσως αυτό ακούγεται περίεργο σε μια πλατφόρμα όπου οι φάρσες και τα βίντεο με γάτες τα σπάνε. Ήταν η διασκέδασή μου, η χαλάρωση, μια τεράστια πηγή γνώσης.
 
Είπα και γω να χαλαρώσω λίγο στο youtube βλέποντας τα απομεινάρια των καναλιών που παρακολουθώ. Σκάει στα μούτρα μου μια διαφήμιση στα γερμανικά. Ένας στους δυο Γερμανούς θα νοσήσει από καρκίνο. Ασφαλίσου να πάρεις 50.000€.
 
Όλα θα πάνε καλά κι αν δεν πάνε θα τα κάνουμε εμείς να πάνε. Δεν πιστεύω να μη με πιστεύετε;
 
Σήμερα μπήκα στο τραμ μιας άλλης γραμμής από αυτήν που συνήθως παίρνω για να πάω στη δουλειά μου.
 
Παλαιότερα χρειαζόμασταν ηχεία για τον υπολογιστή. Πιθανώς έναν ενισχυτή στο σαλόνι με συσκευές αναπαραγωγής δίσκων, κασετών, ραδιοφώνου κτλ. Σήμερα τα ενεργά ηχεία είναι τόσο ποιοτικά και με την προσθήκη bluetooth αντικαθιστούν επάξια πολύ ακριβότερα συστήματα.
 
Είναι ένα θέμα και αυτό. Ο κόσμος υποφέρει. Μόλις αγόρασε την 4Κ τηλεόρασή του και δεν έχει περιεχόμενο να δει σε αυτή την ανάλυση. Το tomsnews είναι εδώ να βοηθήσει και στο κομμάτι αυτό.
 
Μάθε παιδί μου γράμματα. Ό,τι μάθεις στη ζωή σου καλό είναι.
 
Λένε πως στα κομμωτήρια, τους μπάρμαν και τους δικηγόρους λένε τα πάντα. Και ναι, αυτό ισχύει. Σε ένα κομμωτήριο μπορείς να μάθεις τα  άπλυτα του γείτονα, τους καημούς που τραβάει μία γυναίκα από το σόι και τα πεθερικά της , τα πάντα.
 
Όταν ήμουν μικρή, 4 ετών περίπου σε ένα ταξίδι μας από Γερμανία Ελλάδα οι γονείς μου με πήγαν στην Αθήνα μας να δω την πρωτεύουσα και όσα πιο πολλά από τα αρχαία μνημεία της.
 
Όπως έχω γράψει κι άλλη φορά είμαι πολύ παρατηρητικός άνθρωπος. Θέμα χαρακτήρα. Ένα παραπάνω εδώ στη Γερμανία που είναι τελείως διαφορετική από τη χώρα μας. Είναι σαν παιχνίδι για μένα.
 
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο Forbes πριν δυο χρόνια. Απορώ με τον πόλεμο κατά του ατμίσματος πως τους ξέφυγε και δεν το έχουν ξηλώσει ακόμα. Δείτε λίγο ποια είναι η Sally Satel.
 
Υπάρχει ένα κανάλι στο youtube το οποίο αγαπώ ιδιαίτερα. Εκτός του ότι λατρεύω να ακούω Αγγλικά (Βρετανικά) υπάρχει ένας τύπος που πάει και βρίσκει παλιές συσκευές αναπαραγωγής ήχου και όχι μόνο, τις επισκευάζει και τις παρουσιάζει. Δείτε το κανάλι του Techmoan.
 
Ίσως να μην το παρατηρήσατε (πως να το δείτε άλλωστε) αλλά το tomsnews τρέχει με την νέα έκδοση του VerdinCMS. Χάθηκα λίγο στον κώδικα για να ολοκληρώσω την τέταρτη έκδοση.
 
Και κάνεις μια έτσι κι έχουν περάσει 49 ολόκληρα χρόνια κι εσύ κάποιες στιγμές, λίγες νιώθεις ακόμη παιδί. Γιατί παιδί είσαι όσο ζουν οι γονείς σου..
 
Κάτι που δεν περίμενα ποτέ να αποκτήσω ήταν το σύνδρομο του γραμματοκιβωτίου. Ναι προφανώς και δεν είναι ιατρικός όρος, διότι πρέπει να συμβαίνει μόνο στη Γερμανία. Τουλάχιστον στην Ελλάδα που έζησα τόσα χρόνια δεν είχαμε τέτοια θέματα.
 
Η σελίδα για πολύ καιρό είχε έναν αρθρογράφο. Την αρχοντιά μου. Στην πορεία η σελίδα άρχισε να γίνεται δημοφιλής και εκδήλωσαν ενδιαφέρον να γράφουν και άλλοι. Ναι, και εσύ μπορείς.
 
Παρασκευή σήμερα, τελευταία εργάσιμη της εβδομάδας για μένα τουλάχιστον. Υπερτιμημένη ως μέρα αλλά η πιο κοντινή στο ΣΚ της καρδιάς μας. Περπατάς ανάλαφρα το πρωί να πας στη στάση να πάρεις το τραμ και...
 
Τα κοινωνικά δίκτυα είναι μέρος της ζωής μας πλέον. Και πολύ καλά κάνουν. Η τεχνολογία υπάρχει για να διευκολύνει τη ζωή μας πρωτίστως, ενίοτε και για να την καταστρέφει. Σχεδόν όλα έχουν και την κακή τους χρήση.
 
Οι άνθρωποι που δεν διαβάζουν που δεν ψάχνουν και αποβλακώνονται συστηματικά με διάφορους τρόπους είναι αυτοί που θα οδηγήσουν στην ανατροπή.
 
Δεν είναι μόνο ότι είναι πανέμορφο. Μετά τα τσιπάκια DNA θεωρώ το Gene Chip το καλύτερο. Υπάρχουν και αυτά της YiHi αλλά δεν έχω δοκιμάσει ποτέ. Μου έφτιαξε τη μέρα αυτό το μοντάκι.
 
Η Γερμανία είναι νομοταγής χώρα μου λέγανε, στη Γερμανία δεν τολμάς να παρανομήσεις μου λέγανε. Όλα είναι νομότυπα μου λέγανε... Ναι καλά.
 
Χιλιάδες ατμιστών θα παρευρεθούν στην συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις 9 Νοεμβρίου 2019 στην Ουάσινγκτον. Οι πολίτες θα διαμαρτυρηθούν για τις απαγορεύσεις που έχουν επιβληθεί και θα ακολουθήσουν σε άλλες πολιτείες της χώρας.
 
Υπάρχουν πολλά και διάφορα κοινωνικά δίκτυα στον πλανήτη. Ο όρος κοινωνικό δίκτυο συμπεριλαμβάνει πολλά πράγματα σήμερα. Π.χ το YouTube είναι κοινωνικό δίκτυο μιας και μπορείς να αλληλεπιδράς με το περιεχόμενο. Όλα όμως έχουν ένα πράγμα κοινό. Δεν σου ανήκουν. Τι γίνεται αν μια μέρα στο ξηλώσουν;
Παλαιότερα Δημοφιλή