Μια Δευτέρα 

 

Σήμερα μπήκα στο τραμ μιας άλλης γραμμής από αυτήν που συνήθως παίρνω για να πάω στη δουλειά μου.

Σήμερα μπήκα στο τραμ μιας  άλλης γραμμής από αυτή που παίρνω συνήθως για να πάω στη δουλειά. Είχα μια δουλειά στο Δήμο. Έπρεπε να πάρω ένα χαρτί. 
Ανεβαίνω στο τραμ στη δεύτερη στάση από την αφετηρία. Ήταν άδειο φυσικά. Άρχισαν να ανεβαίνουν γυναίκες με μωρά στα καρότσια, γυναίκες με τα συμπαθή σκυλιά τους, άνθρωποι με βαλίτσες. Κάποιοι πολύ σκεπτικοί, κάποιοι κατηφείς, προβληματισμένοι. Μόνο κάποιες παιδικές φατσούλες διαφοροποιούσανε θετικά το τοπίο.

Έφτασα στον προορισμό μου που είναι στο σταθμό των τρένων της πόλης. Κατέβηκα κι έπρεπε να διασχίσω το σταθμό για να βρεθώ στις εγκαταστάσεις του Δήμου. 
Πολ´υς κόσμος στο σταθμό. Απολύτως λογικό. Μια μεγάλη πόλη, πρωτεύουσα του κρατιδίου. Κόσμος από όλες τις φυλές, τουλάχιστον έτσι μου φάνηκε. Τρέχανε όλοι να προλάβουν. Μας κυνηγάει η ζωή τελικά δεν την κυνηγάμε. 

Ποτέ δεν κατάλαβα γιατ´ι στις πόλεις που έχω επισκεφθεί, δεν ξέρω για όλες, η περιοχή γύρω από το σταθμό των τρένων είναι τόσο άθλια και τη χαρακτηρίζει η παραβατικότητα.

Πέρασα μέσα από το σταθμό, πήγα στο Δήμο και φυσικά παίρνεις χαρτάκι προτεραιότητας για το θέμα σου. Η αναμονή ήταν δυόμισι ώρες, εκτιμώμενος χρόνος. Οπότε θα πήγαινα στη δουλειά και θα ξαναγύριζα. 
Απίστευτα πολύς κόσμος. Μέσα και έξω. Γλώσσες περίεργες που δεν αναγνώριζα καν, όλο το φάσμα των ηλικιών, κάθε είδους ενδυματολογική περιβολή η οποία σε καμία περίπτωση δεν θύμιζε Ευρώπη. Κι όχι πως έχω κάποιο θέμα με αυτό, αλλά δεν μου είναι οικεία ειδικά η αμφίεση η μαυροφορεμένη των γυναικών που αποκαλύπτει μόνο τα μάτια. Βέβαια ο καθένας έχει το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης.

Πήρα το δρόμο για το γραφείο, με τα πόδια γιατί δεν είναι μακριά, ξέροντας πως σε λίγη ώρα θα γυρίσω πάλι. Περπατώντας μέσα από στενά που όμως είναι στο κέντρο της πόλης, γέμιζα εικόνες. Πολλ´η  κίνηση στους δρόμους, κορναρίσματα που δεν είμαστε συνηθισμένοι εδώ σε τέτοια ( κάποτε σου δίναν κλήση αν χρησιμοποιούσες κόρνα χωρίς σοβαρό λόγο).
Λίγο πριν φτάσω στο γραφείο, στο τελευταίο στενό σε μια είσοδο μια κοπέλα καθιστή στην είσοδο μιας πολυκατοικίας με πλάτη στο πεζοδρόμιο. Κοιτάζω λίγο καλύτερα και βλέπω πως ετοιμάζει να κάνει την ένεσή της. Κουτάλι, λάστιχο, αναπτήρας κλπ. Σε απόσταση αναπνοής από τον κόσμο που περνούσε αδιάφορος, ίσως γιατί δεν την έβλεπαν, δεν ξέρω. 
Δεν το κρύβω πως σοκαρίστηκα. Πρώτη φορά ήμουν αυτόπτης μάρτυρας έστω για δευτερόλεπτα ενός τέτοιου τραγικού θεάματος.

Ξαφνικά τα πόδια μου βάδιζαν πιο γρήγορα κι ούτε κατάλαβα πως έφτασα στη δουλειά. Σκέψεις διάφορες στο μυαλό μου που τις διέκοψαν οι σειρήνες των ασθενοφόρων που είναι ένα καθημερινό φαινόμενο αλλά που δεν έχω συνηθίσει ακόμη.
Κι αυτή ήταν μια Δευτέρα. 

Μοιράσου το άρθρο με τους φίλους σου.

Με τον τρόπο αυτό στηρίζεις τις τελευταίες οάσεις ελεύθερης δημόσιας γραφής. Στήριξε τη σελίδα για να μπορεί να στηρίξει και σένα.

Ρίξε μια ματιά και στα τελευταία μου άρθρα..

 
Αυτό που θα διαβάσετε σήμερα είναι πέρα για πέρα αληθινό 
 
Στις υπερπολυτελείς εγκαταστάσεις μας υπάρχει ένα κοινό χαρακτηριστικό. Παντού παίζει μουσική. Έχουμε δεχθεί πολλές ερωτήσεις τι ακριβώς ακούμε μέσω email και κοινωνικών δικτύων. Έτσι αποφασίσαμε η Βίκυ και εγώ να κάνουμε ένα άρθρο-λίστα τραγουδιών. Απολαύστε τα!
 
Ο κόσμος γύρω μας δεν μου αρέσει, δεν μου ταιριάζει. Χρόνια πάλευα με τον εαυτό μου για το αν ο κόσμος μας όντως έχει θέματα ή εγώ απλά βλέπω τα πράγματα προβληματικά. Αφού δεν μου ταιριάζει ας γράψω προτάσεις για έναν διαφορετικό καλύτερο κόσμο.
 
Η ανθρώπινη βλακεία είναι αήττητη. Κυριολεκτικά! Τάδε έφη Μπέρτολτ Μπρεχτ
 
Προσπαθούν με νύχια και με δόντια να μας πείσουν ότι η παγκόσμια οικονομία είναι μια χαρά και η αγορά της Αμερικής σε φρενήρη άνθηση. Από ό,τι φαίνεται τα πράγματα αρχίζουν να βγαίνουν εκτός ελέγχου και η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική.
 
Και κάπως έτσι τα νεύρα σου γίνονται κρόσσια στην αρχή και μετά συνηθίζεις σιγά σιγά. Κακό πράγμα η συνήθεια. 
 
Πριν λίγο καιρό έγραψε η Βίκυ ένα άρθρο για το θέμα. Ως θύμα και γω της νόσου ήθελα να γράψω τη θέση μου για την πάθηση. Έχω σκεφτεί και λύσεις στο πρόβλημα εκτός αυτού που σκέφτηκε πιθανώς η ίδια η γερμανική κυβέρνηση.
 
Πόσες φορές έχουμε ακούσει κάποιους να τσουβαλιάζουν κατηγορίες ανθρώπων έτσι αυθαίρετα και γενικεύοντας από μεμονωμένα περιστατικά..
 
Για μένα το YouTube ήταν μια τεράστια βιβλιοθήκη γνώσης. Ίσως αυτό ακούγεται περίεργο σε μια πλατφόρμα όπου οι φάρσες και τα βίντεο με γάτες τα σπάνε. Ήταν η διασκέδασή μου, η χαλάρωση, μια τεράστια πηγή γνώσης.
 
Είπα και γω να χαλαρώσω λίγο στο youtube βλέποντας τα απομεινάρια των καναλιών που παρακολουθώ. Σκάει στα μούτρα μου μια διαφήμιση στα γερμανικά. Ένας στους δυο Γερμανούς θα νοσήσει από καρκίνο. Ασφαλίσου να πάρεις 50.000€.
 
Όλα θα πάνε καλά κι αν δεν πάνε θα τα κάνουμε εμείς να πάνε. Δεν πιστεύω να μη με πιστεύετε;
 
Παλαιότερα χρειαζόμασταν ηχεία για τον υπολογιστή. Πιθανώς έναν ενισχυτή στο σαλόνι με συσκευές αναπαραγωγής δίσκων, κασετών, ραδιοφώνου κτλ. Σήμερα τα ενεργά ηχεία είναι τόσο ποιοτικά και με την προσθήκη bluetooth αντικαθιστούν επάξια πολύ ακριβότερα συστήματα.
 
Είναι ένα θέμα και αυτό. Ο κόσμος υποφέρει. Μόλις αγόρασε την 4Κ τηλεόρασή του και δεν έχει περιεχόμενο να δει σε αυτή την ανάλυση. Το tomsnews είναι εδώ να βοηθήσει και στο κομμάτι αυτό.
 
Μάθε παιδί μου γράμματα. Ό,τι μάθεις στη ζωή σου καλό είναι.
 
Λένε πως στα κομμωτήρια, τους μπάρμαν και τους δικηγόρους λένε τα πάντα. Και ναι, αυτό ισχύει. Σε ένα κομμωτήριο μπορείς να μάθεις τα  άπλυτα του γείτονα, τους καημούς που τραβάει μία γυναίκα από το σόι και τα πεθερικά της , τα πάντα.
 
Όταν ήμουν μικρή, 4 ετών περίπου σε ένα ταξίδι μας από Γερμανία Ελλάδα οι γονείς μου με πήγαν στην Αθήνα μας να δω την πρωτεύουσα και όσα πιο πολλά από τα αρχαία μνημεία της.
 
Όπως έχω γράψει κι άλλη φορά είμαι πολύ παρατηρητικός άνθρωπος. Θέμα χαρακτήρα. Ένα παραπάνω εδώ στη Γερμανία που είναι τελείως διαφορετική από τη χώρα μας. Είναι σαν παιχνίδι για μένα.
 
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο Forbes πριν δυο χρόνια. Απορώ με τον πόλεμο κατά του ατμίσματος πως τους ξέφυγε και δεν το έχουν ξηλώσει ακόμα. Δείτε λίγο ποια είναι η Sally Satel.
 
Υπάρχει ένα κανάλι στο youtube το οποίο αγαπώ ιδιαίτερα. Εκτός του ότι λατρεύω να ακούω Αγγλικά (Βρετανικά) υπάρχει ένας τύπος που πάει και βρίσκει παλιές συσκευές αναπαραγωγής ήχου και όχι μόνο, τις επισκευάζει και τις παρουσιάζει. Δείτε το κανάλι του Techmoan.
 
Ίσως να μην το παρατηρήσατε (πως να το δείτε άλλωστε) αλλά το tomsnews τρέχει με την νέα έκδοση του VerdinCMS. Χάθηκα λίγο στον κώδικα για να ολοκληρώσω την τέταρτη έκδοση.
 
Και κάνεις μια έτσι κι έχουν περάσει 49 ολόκληρα χρόνια κι εσύ κάποιες στιγμές, λίγες νιώθεις ακόμη παιδί. Γιατί παιδί είσαι όσο ζουν οι γονείς σου..
 
Κάτι που δεν περίμενα ποτέ να αποκτήσω ήταν το σύνδρομο του γραμματοκιβωτίου. Ναι προφανώς και δεν είναι ιατρικός όρος, διότι πρέπει να συμβαίνει μόνο στη Γερμανία. Τουλάχιστον στην Ελλάδα που έζησα τόσα χρόνια δεν είχαμε τέτοια θέματα.
 
Η σελίδα για πολύ καιρό είχε έναν αρθρογράφο. Την αρχοντιά μου. Στην πορεία η σελίδα άρχισε να γίνεται δημοφιλής και εκδήλωσαν ενδιαφέρον να γράφουν και άλλοι. Ναι, και εσύ μπορείς.
 
Παρασκευή σήμερα, τελευταία εργάσιμη της εβδομάδας για μένα τουλάχιστον. Υπερτιμημένη ως μέρα αλλά η πιο κοντινή στο ΣΚ της καρδιάς μας. Περπατάς ανάλαφρα το πρωί να πας στη στάση να πάρεις το τραμ και...
 
Τα κοινωνικά δίκτυα είναι μέρος της ζωής μας πλέον. Και πολύ καλά κάνουν. Η τεχνολογία υπάρχει για να διευκολύνει τη ζωή μας πρωτίστως, ενίοτε και για να την καταστρέφει. Σχεδόν όλα έχουν και την κακή τους χρήση.
 
Οι άνθρωποι που δεν διαβάζουν που δεν ψάχνουν και αποβλακώνονται συστηματικά με διάφορους τρόπους είναι αυτοί που θα οδηγήσουν στην ανατροπή.
 
Δεν είναι μόνο ότι είναι πανέμορφο. Μετά τα τσιπάκια DNA θεωρώ το Gene Chip το καλύτερο. Υπάρχουν και αυτά της YiHi αλλά δεν έχω δοκιμάσει ποτέ. Μου έφτιαξε τη μέρα αυτό το μοντάκι.
 
Η Γερμανία είναι νομοταγής χώρα μου λέγανε, στη Γερμανία δεν τολμάς να παρανομήσεις μου λέγανε. Όλα είναι νομότυπα μου λέγανε... Ναι καλά.
 
Χιλιάδες ατμιστών θα παρευρεθούν στην συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις 9 Νοεμβρίου 2019 στην Ουάσινγκτον. Οι πολίτες θα διαμαρτυρηθούν για τις απαγορεύσεις που έχουν επιβληθεί και θα ακολουθήσουν σε άλλες πολιτείες της χώρας.
 
Υπάρχουν πολλά και διάφορα κοινωνικά δίκτυα στον πλανήτη. Ο όρος κοινωνικό δίκτυο συμπεριλαμβάνει πολλά πράγματα σήμερα. Π.χ το YouTube είναι κοινωνικό δίκτυο μιας και μπορείς να αλληλεπιδράς με το περιεχόμενο. Όλα όμως έχουν ένα πράγμα κοινό. Δεν σου ανήκουν. Τι γίνεται αν μια μέρα στο ξηλώσουν;
Παλαιότερα Δημοφιλή