Εργασία και χαρά

 

Μάθε παιδί μου γράμματα. Ό,τι μάθεις στη ζωή σου καλό είναι.

Εργασία είναι:

κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα που αποσκοπεί στην παραγωγή και προσφορά ενός προϊόντος, υλικού ή πνευματικού. Μπορεί να είναι χειρωνακτική, ή πνευματική ή συνδυασμός των δύο. Είναι η ενασχόληση με μία υποχρέωση έως ότου ληφθεί μετρήσιμο αποτέλεσμα. Η εργασία είναι δούλεψη και υπηρεσία, γενικά μία χρονοβόρα διαδικασία που πρέπει να αμείβεται όταν γίνεται για λογαριασμό άλλου. Εργοδότης είναι το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που αναθέτει εργασίες στον εργαζόμενο άνθρωπο έναντι αμοιβής. Η σχέση εργοδότη-εργαζόμενου διέπεται από νόμους, κανονισμούς και κοινές συμβάσεις, και ονομάζεται εργασιακή σχέση. Το σύνολο των εργαζόμενων μίας χώρας αποτελούν την εργατική τάξη. Εργατικό Δίκαιο ονομάζεται το σύνολο των κανονισμών που ρυθμίζουν τις εργασιακές σχέσεις.

Η εργατική τάξη δραστηριοποιείται για βιοπορισμό, δηλαδή για την εξασφάλιση εισοδήματος που επιτρέπει την επιβίωση, ανάπτυξη και ευτυχία. Στη σύγχρονη καταναλωτική κοινωνία καλό εισόδημα σημαίνει μεγαλύτερη ευτυχία για τον εργαζόμενο, που αδιάκοπα διεκδικεί μεγαλύτερες απολαβές και ευημερία. Το πρότυπο εργασίας είναι μοντέλο που παρουσιάζει την ιδανική ποιότητα εργασίας, αποδοτικότητα, συμπεριφορά και ηθική, με τα οποία ένας εργαζόμενος θα εξασφαλίσει τις μέγιστες απολαβές.

Μεγάλωσα με τη συμβουλή, τη γνωστή, μάθε παιδί μου γράμματα να βγάζεις πιο εύκολα και πιο ξεκούραστα το ψωμί σου από όσους δεν είχαν την ευκαιρία ή δεν ήθελαν για τους δικούς τους λόγους.

Η μητέρα μου και η γιαγιά μου που συνέβαλε στην ανατροφή μου τα πρώτα βασικά χρόνια της ζωής μου, μου έλεγαν μάθε στη ζωή σου, ώστε να μην εξαρτάσαι από κανέναν. Να είσαι αυτάρκης, να μην καταδεχτείς ποτέ να σε θρέφει ένας άντρας. Να προσφέρεις εξίσου. Να είσαι αξιοπρεπής. Τότε δεν καταλάβαινα, γιατί ήμουν και μικρή, ωστόσο το παράδειγμα μου το δίνανε γιατί κι οι δυο δούλευαν και τι πιο δυνατό επιχείρημα από αυτό. Οπότε κι εγώ αποφάσισα πως ναι μάλλον έπρεπε να σπουδάσω, ειδικά στην ελληνική πραγματικότητα. Εντάξει ήμουν και καλή μαθήτρια κι όπως έλεγαν κι οι καθηγητές στη μάνα μου όποτε ερχόταν για βαθμούς και μόνο, είναι δυνατό μυαλό, μην πάει χαμένη. Ε και τελείωσα το πανεπιστήμιο και παράλληλα μια ιδιωτική σχολή που αφορούσε τη λογιστική κι ευτυχώς δηλαδή, γιατί με αυτή βιοπορίστικα (πολύ σικ) κι όχι με την επιστήμη μου. Όταν πήρα το πτυχίο βρήκα μια δουλειά αμέσως σε μια γνωστή αλυσίδα σούπερ μάρκετ στο λογιστήριο της αποθήκης του. Διευθυντής της αποθήκης ήταν ο ανιψιός του επιχειρηματία. Τα προσόντα του; Καλά δε φτάνει που ήταν ανιψιός του θείου του; Επειδή ο τύπος πίστευε πως κάθε κοπέλα που δούλευε εκεί μέσα μπορούσε να περάσει από το κρεβάτι του καταλαβαίνετε τι συμπεριφορά είχε. Έντεκα μήνες μετά έφυγα και πήγα να δουλέψω εποχική στον τομέα μου, σε ένα νησί του Β. Αιγαίου. Η κόρη του ιδιοκτήτη ζήτησε μέσω μιας φίλης να μάθει γιατί παραιτήθηκα και φυσικά τον ξεμπρόστιασα δίχως αύριο. Αποτέλεσμα; Ένα μήνα τον πήραν από το πόστο για παραδειγματισμό. Η κοπέλα φυσικά είχε μείνει άφωνη...τουλάχιστον έτσι έδειξε.

Κάποια στιγμή αργότερα βρήκα δουλειά σε μια αλυσίδα, πολύ αγαπημένη των γυναικών, με καλλυντικά. Στο λογιστήριο και πάλι. Δώδεκα γυναίκες εκεί μέσα κι εγώ 13η! Μπίνγκο. Ντράπηκα ειλικρινά που είμαι γυναίκα. Τέτοια κατινιά, τόσο χαμηλό επίπεδο, κουτσομπολιό και τρικλοποδιές στη δουλειά μου που μπήκα άμεσα στο νόημα και χωρίς να μου δείξουν κι αυτό ενόχλησε. Δεν είπα από που βρήκα τη δουλειά (από τον ίδιο τον ιδιοκτήτη) και σκύλιασαν οι κάργιες, πλην μίας εξαιρετικής κοπέλας. Η χειρότερη δε, η προϊσταμένη μας όπου δεν άργησα να καταλάβω πως τη θέση την είχε διότι ήταν καρφί. Έφυγα εξαιτίας της διότι το εργασιακό περιβάλλον δε μπορεί να είναι αρένα. Θυμάμαι έτρωγα ακατάπαυστα κι έλιωνα. Σε 3 μήνες είχα χάσει 8 κιλά κι ειλικρινά δε μου περίσσευαν. Είπα δεν πειράζει, έτσι είναι η ζωή. 

Μετά εντελώς συμπτωματικά πήγα σε μια οικογενειακή επιχείρηση, τις οποίες ο κάθε λογικός άνθρωπος οφείλει να αποφεύγει, αλλά ανάγκα κι οι θεοί πείθονται. Δε θα μπω σε λεπτομέρειες αλλά σε αυτό που είμαι απόλυτη είναι πως άλλο η τεχνογνωσία κι άλλο το επιχειρείν. Δύο πράγματα τελείως διαφορετικά. Εκεί τα είδα όλα πραγματικά. Ό,τι και να περιγράψω θα είναι λίγο. έστελνα βιογραφικά σε αγγελίες κι ούτε ένας ποτέ δε ζήτησε να με δει ή δε μου απάντησε κι ας με απέρριπτε. Αυτά πάντα για την προσφιλή σε όλους μας φτωχομάνα συμπρωτεύουσα. Κάποια στιγμή μίλησα με ένα φίλο από Αθήνα που είναι μπρόκερ και είχε σχέση με επιχειρήσεις της Β. Ελλάδας και μου είπε άστο παιδί μου δεν κάνουν αυτοί, δεν είναι έτσι οι επιχειρήσεις και με πολλά επιχειρήματα που δε θα αναφέρω. Να μην αναφέρω φυσικά τα δικαιώματα που έχουν οι εργαζόμενες μητέρες στον ιδιωτικό τομέα ε; Περιττό νομίζω. 

Θυμάμαι προ κρίσης, κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 1990 ήρθε Θεσσαλονίκη από Αθήνα μια κυρία στην επιχείρηση που εργαζόταν η μητέρα μου. Όταν πληρώθηκαν, ρωτά εκείνη όλο απορία: αυτό είναι το 15ήμερο; όχι της απαντούν το μηνιάτικο φυσικά. Η γυναίκα σηκώθηκε κι έφυγε και γύρισε πίσω Αθήνα. Τι διάολο ήταν αυτές οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας; 

Ε και κάπως έτσι έβγαλα διαβατήριο για να είμαι πιο σίγουρη από το να έχω μόνο την ταυτότητα.

Ανεξάντλητο το θέμα. Για αυτό παιδιά ο μπάρμπας στην Κορώνη είναι το μεγαλύτερο προσόν.

Φιλιά από την εξωτική Αλλεμάνια!

Μοιράσου το άρθρο με τους φίλους σου.

Με τον τρόπο αυτό στηρίζεις τις τελευταίες οάσεις ελεύθερης δημόσιας γραφής. Στήριξε τη σελίδα για να μπορεί να στηρίξει και σένα.

Ρίξε μια ματιά και στα τελευταία μου άρθρα..

 
Αυτό που θα διαβάσετε σήμερα είναι πέρα για πέρα αληθινό 
 
Στις υπερπολυτελείς εγκαταστάσεις μας υπάρχει ένα κοινό χαρακτηριστικό. Παντού παίζει μουσική. Έχουμε δεχθεί πολλές ερωτήσεις τι ακριβώς ακούμε μέσω email και κοινωνικών δικτύων. Έτσι αποφασίσαμε η Βίκυ και εγώ να κάνουμε ένα άρθρο-λίστα τραγουδιών. Απολαύστε τα!
 
Ο κόσμος γύρω μας δεν μου αρέσει, δεν μου ταιριάζει. Χρόνια πάλευα με τον εαυτό μου για το αν ο κόσμος μας όντως έχει θέματα ή εγώ απλά βλέπω τα πράγματα προβληματικά. Αφού δεν μου ταιριάζει ας γράψω προτάσεις για έναν διαφορετικό καλύτερο κόσμο.
 
Η ανθρώπινη βλακεία είναι αήττητη. Κυριολεκτικά! Τάδε έφη Μπέρτολτ Μπρεχτ
 
Προσπαθούν με νύχια και με δόντια να μας πείσουν ότι η παγκόσμια οικονομία είναι μια χαρά και η αγορά της Αμερικής σε φρενήρη άνθηση. Από ό,τι φαίνεται τα πράγματα αρχίζουν να βγαίνουν εκτός ελέγχου και η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική.
 
Και κάπως έτσι τα νεύρα σου γίνονται κρόσσια στην αρχή και μετά συνηθίζεις σιγά σιγά. Κακό πράγμα η συνήθεια. 
 
Πριν λίγο καιρό έγραψε η Βίκυ ένα άρθρο για το θέμα. Ως θύμα και γω της νόσου ήθελα να γράψω τη θέση μου για την πάθηση. Έχω σκεφτεί και λύσεις στο πρόβλημα εκτός αυτού που σκέφτηκε πιθανώς η ίδια η γερμανική κυβέρνηση.
 
Πόσες φορές έχουμε ακούσει κάποιους να τσουβαλιάζουν κατηγορίες ανθρώπων έτσι αυθαίρετα και γενικεύοντας από μεμονωμένα περιστατικά..
 
Για μένα το YouTube ήταν μια τεράστια βιβλιοθήκη γνώσης. Ίσως αυτό ακούγεται περίεργο σε μια πλατφόρμα όπου οι φάρσες και τα βίντεο με γάτες τα σπάνε. Ήταν η διασκέδασή μου, η χαλάρωση, μια τεράστια πηγή γνώσης.
 
Είπα και γω να χαλαρώσω λίγο στο youtube βλέποντας τα απομεινάρια των καναλιών που παρακολουθώ. Σκάει στα μούτρα μου μια διαφήμιση στα γερμανικά. Ένας στους δυο Γερμανούς θα νοσήσει από καρκίνο. Ασφαλίσου να πάρεις 50.000€.
 
Όλα θα πάνε καλά κι αν δεν πάνε θα τα κάνουμε εμείς να πάνε. Δεν πιστεύω να μη με πιστεύετε;
 
Σήμερα μπήκα στο τραμ μιας άλλης γραμμής από αυτήν που συνήθως παίρνω για να πάω στη δουλειά μου.
 
Παλαιότερα χρειαζόμασταν ηχεία για τον υπολογιστή. Πιθανώς έναν ενισχυτή στο σαλόνι με συσκευές αναπαραγωγής δίσκων, κασετών, ραδιοφώνου κτλ. Σήμερα τα ενεργά ηχεία είναι τόσο ποιοτικά και με την προσθήκη bluetooth αντικαθιστούν επάξια πολύ ακριβότερα συστήματα.
 
Είναι ένα θέμα και αυτό. Ο κόσμος υποφέρει. Μόλις αγόρασε την 4Κ τηλεόρασή του και δεν έχει περιεχόμενο να δει σε αυτή την ανάλυση. Το tomsnews είναι εδώ να βοηθήσει και στο κομμάτι αυτό.
 
Λένε πως στα κομμωτήρια, τους μπάρμαν και τους δικηγόρους λένε τα πάντα. Και ναι, αυτό ισχύει. Σε ένα κομμωτήριο μπορείς να μάθεις τα  άπλυτα του γείτονα, τους καημούς που τραβάει μία γυναίκα από το σόι και τα πεθερικά της , τα πάντα.
 
Όταν ήμουν μικρή, 4 ετών περίπου σε ένα ταξίδι μας από Γερμανία Ελλάδα οι γονείς μου με πήγαν στην Αθήνα μας να δω την πρωτεύουσα και όσα πιο πολλά από τα αρχαία μνημεία της.
 
Όπως έχω γράψει κι άλλη φορά είμαι πολύ παρατηρητικός άνθρωπος. Θέμα χαρακτήρα. Ένα παραπάνω εδώ στη Γερμανία που είναι τελείως διαφορετική από τη χώρα μας. Είναι σαν παιχνίδι για μένα.
 
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο Forbes πριν δυο χρόνια. Απορώ με τον πόλεμο κατά του ατμίσματος πως τους ξέφυγε και δεν το έχουν ξηλώσει ακόμα. Δείτε λίγο ποια είναι η Sally Satel.
 
Υπάρχει ένα κανάλι στο youtube το οποίο αγαπώ ιδιαίτερα. Εκτός του ότι λατρεύω να ακούω Αγγλικά (Βρετανικά) υπάρχει ένας τύπος που πάει και βρίσκει παλιές συσκευές αναπαραγωγής ήχου και όχι μόνο, τις επισκευάζει και τις παρουσιάζει. Δείτε το κανάλι του Techmoan.
 
Ίσως να μην το παρατηρήσατε (πως να το δείτε άλλωστε) αλλά το tomsnews τρέχει με την νέα έκδοση του VerdinCMS. Χάθηκα λίγο στον κώδικα για να ολοκληρώσω την τέταρτη έκδοση.
 
Και κάνεις μια έτσι κι έχουν περάσει 49 ολόκληρα χρόνια κι εσύ κάποιες στιγμές, λίγες νιώθεις ακόμη παιδί. Γιατί παιδί είσαι όσο ζουν οι γονείς σου..
 
Κάτι που δεν περίμενα ποτέ να αποκτήσω ήταν το σύνδρομο του γραμματοκιβωτίου. Ναι προφανώς και δεν είναι ιατρικός όρος, διότι πρέπει να συμβαίνει μόνο στη Γερμανία. Τουλάχιστον στην Ελλάδα που έζησα τόσα χρόνια δεν είχαμε τέτοια θέματα.
 
Η σελίδα για πολύ καιρό είχε έναν αρθρογράφο. Την αρχοντιά μου. Στην πορεία η σελίδα άρχισε να γίνεται δημοφιλής και εκδήλωσαν ενδιαφέρον να γράφουν και άλλοι. Ναι, και εσύ μπορείς.
 
Παρασκευή σήμερα, τελευταία εργάσιμη της εβδομάδας για μένα τουλάχιστον. Υπερτιμημένη ως μέρα αλλά η πιο κοντινή στο ΣΚ της καρδιάς μας. Περπατάς ανάλαφρα το πρωί να πας στη στάση να πάρεις το τραμ και...
 
Τα κοινωνικά δίκτυα είναι μέρος της ζωής μας πλέον. Και πολύ καλά κάνουν. Η τεχνολογία υπάρχει για να διευκολύνει τη ζωή μας πρωτίστως, ενίοτε και για να την καταστρέφει. Σχεδόν όλα έχουν και την κακή τους χρήση.
 
Οι άνθρωποι που δεν διαβάζουν που δεν ψάχνουν και αποβλακώνονται συστηματικά με διάφορους τρόπους είναι αυτοί που θα οδηγήσουν στην ανατροπή.
 
Δεν είναι μόνο ότι είναι πανέμορφο. Μετά τα τσιπάκια DNA θεωρώ το Gene Chip το καλύτερο. Υπάρχουν και αυτά της YiHi αλλά δεν έχω δοκιμάσει ποτέ. Μου έφτιαξε τη μέρα αυτό το μοντάκι.
 
Η Γερμανία είναι νομοταγής χώρα μου λέγανε, στη Γερμανία δεν τολμάς να παρανομήσεις μου λέγανε. Όλα είναι νομότυπα μου λέγανε... Ναι καλά.
 
Χιλιάδες ατμιστών θα παρευρεθούν στην συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις 9 Νοεμβρίου 2019 στην Ουάσινγκτον. Οι πολίτες θα διαμαρτυρηθούν για τις απαγορεύσεις που έχουν επιβληθεί και θα ακολουθήσουν σε άλλες πολιτείες της χώρας.
 
Υπάρχουν πολλά και διάφορα κοινωνικά δίκτυα στον πλανήτη. Ο όρος κοινωνικό δίκτυο συμπεριλαμβάνει πολλά πράγματα σήμερα. Π.χ το YouTube είναι κοινωνικό δίκτυο μιας και μπορείς να αλληλεπιδράς με το περιεχόμενο. Όλα όμως έχουν ένα πράγμα κοινό. Δεν σου ανήκουν. Τι γίνεται αν μια μέρα στο ξηλώσουν;
Παλαιότερα Δημοφιλή