Φθινόπωρο στην Αλλεμάνια

 

Πάνε 4 χρόνια που μετανάστευσα και σχεδόν 5 που πήραμε την απόφαση. Μια τέτοια απόφαση δεν υλοποιείται από τη μια στιγμή στην άλλη.

Ποιος δεν ξέρει τι έχει ζήσει ο πολύπαθος ελληνικός λαός ειδικά την τελευταία δεκαετία της κρίσης. Ο καθένας όμως τα έζησε και τα ζει από την πλευρά του. Είναι λίγες μέρες τώρα που άρχισε να πέφτει η θερμοκρασία εδώ στην εξωτική Αλλεμάνια κι ως μελαγχολικός ο καιρός σε κάνει να ανασύρεις σκέψεις.

Είμαι σχετικά νέα μετανάστης (όχι σε ηλικία) αφιχθείσα εννοώ. Έχω γεννηθεί στην πόλη που βρίσκομαι τώρα, αλλά 6 ετών επέστρεψα στη μαμά παρτίδα ε πατρίδα θέλω να πω. Όταν επέστρεψα τότε είχα πάθει ένα πολιτισμικό σοκ διότι η Ελλάδα την δεκαετία του 70 ήταν σε σχέση ειδικά με εδώ 100 χρόνια πίσω. Θυμάμαι εκεί που νοικιάσαμε όταν πήγαμε στη δυτική Θεσσαλονίκη, πριν μετακομίσουμε στο σπίτι που αγόρασαν οι γονείς μου, όταν έβρεχε, πλημμύριζε μια κατηφόρα που οδηγούσε στο σχολείο που στεγαζόταν σε πολυκατοικία κι όχι σε σχολικό κτίριο κι η πρόσβαση ήταν αδύνατη οπότε κάναμε κύκλο και τη διπλάσια απόσταση. Ήμουν και 20 κιλά μαζί με το σταυρουδάκι και καταλαβαίνετε. 

Σε 3 χρόνια τελείωσε η οικοδομή όπου αγοράσαμε το διαμέρισμα (3 χρόνια!, ενώ στις μέρες μας οικοδομούνται τα πάντα σχεδόν σε 6 μήνες!) και πήγαμε προς Ανατολάς. Εκεί δεν είχαμε πλημμυρισμένες κατηφόρες, ήταν πιο σικ τα πράγματα. Στην Τούμπα λοιπόν, πήγα τα 7 από τα 12 χρόνια σχολείου, έκανα φιλίες, ερωτεύτηκα, σπούδασα και τα χρόνια κυλούσαν σχετικά ήρεμα. Προσπαθούσα να τα γεμίζω όμορφες αναμνήσεις, ακολουθώντας τη συμβουλή της γιαγιάς μου που μου έλεγε συχνά πυκνά, για να το εμπεδώσω από παιδί, πως η ψυχή πρέπει να είναι χορτάτη. Έτσι δεν έχεις απωθημένα και δεν αρρωσταίνει και τόσο εύκολα το κορμί. Μετά όπως όλα τα καλά κορίτσια (βλογάω τα γένια μου) κι ως μοναχοπαίδι που φέρει την ευθύνη να κάνει παπούδες τους γονείς του υπανδρεύτηκα κι έφερα στον κόσμο δυο υπέροχα για μένα παιδιά. Λίγους μήνες μετά μπήκαμε στο ευρώ. Χαρά ο έλληνας που ευρωποιήθηκε. Δεν είχε καταλάβει πως ό,τι αγόραζε με 1000 δραχμούλες χρειαζόταν με τη στρογγυλοποίηση 5 ευρώπουλα, τουτέστιν 1700 δραχμούλες! 

Να μην τα πολυλογώ η ζωή συνεχιζόταν, ανέμελη για όσους δεν τους κόβει, με ανησυχίες για όσους ξέρουν μια στάλα μαθηματικά. Ένα δύσκολο κομμάτι ήταν αυτό της εργασίας στον ιδιωτικό τομέα της φτωχομάνας Θεσσαλονίκης. Ειδικά για τις γυναίκες-μητέρες. Έκανα διάφορες εργασίες εκεί, ως οφείλει ένας άνθρωπος περήφανος που δε γουστάρει να απλώνει το χέρι για να πάρει μια κάλτσα ή ένα βρακί και για να μην τον θρέφουν άλλοι. Θα πω μετά λύπης, από την προσωπική μου επαγγελματική εμπειρία, πως άλλο πράγμα η τεχνογνωσία κι άλλο το επιχειρείν. Κι εγώ μαγειρεύω τέλεια (μετριόφρων) αλλά δεν άνοιξα εστιατόριο. Θα μου πείτε μπορεί να μην είχες τα χρήματα. Γιατί οι άλλοι είχαν; Τα δάνεια περατζάδα και μετά στο παίζανε και καμπόσοι. Τολμούν και καλά αυτοί. 

Επειδή δεν ήθελα να ζήσουν και τα παιδιά μου αυτό που βίωσα εγώ, πρότεινα τη μετανάστευση στη Γερμανία. Το σκεφτήκαμε, τα ζυγίσαμε κι είπαμε ας το τολμήσουμε. Παραιτήθηκα λοιπόν από την εργασία μου (άλλη φορά θα σας γράψω και για αυτή την εμπειρία την εργασιακή) κι έφυγα πρώτη. Σε ένα χρόνο ήρθε κι η υπόλοιπη οικογένεια.

Αν αντιμετωπίσαμε δυσκολίες; Ψέματα δε θα πω. Απίστευτα πολλές. Η Γερμανία δεν είναι η χώρα που ήταν διότι έχει πληγεί κι αυτή από το ευρώ. Με ισοτιμία ένα προς δύο! Ο λαός της βυθίζεται στη φτώχεια καθημερινά. Η μεσαία τάξη έχει ελάχιστους εκπροσώπους πλέον. Η ψαλίδα μεταξύ πολύ πλούσιων και πολύ φτωχών ανοίγει όλο και περισσότερο. Αλλά, υπάρχει ένα αλλά ακόμη εδώ, πως αν θες να εργαστείς θα εργαστείς! Μόνο οι τεμπέληδες δε βρίσκουν δουλειά εδώ. Μπορεί όχι άμεσα αλλά ψάχνοντας σίγουρα κάτι θα βρεθεί. Δε θα είναι βέβαια θέση διευθυντή αλλά αν έχεις τα προσόντα και ξέρεις και τη γλώσσα τότε οι ευκαιρίες πολλαπλασιάζονται ως την ανώτατη βαθμίδα μιας επιχείρησης.

Είναι όμως μια σκληρή χώρα, θέλει γερό στομάχι για να αντέξεις το απόλυτό τους και το να σε περιμένουν στη γωνία να σου κουνήσουν το δάχτυλο αν κάτι το κάνεις λάθος κι ας μην είναι επί τούτου. Και πολύ γραφειοκράτες. Τόνοι αλληλογραφίας.

Δεν μετάνιωσα που ήρθα, όμως δε μπορώ να μην πω κι αλήθειες. Όταν αποφασίσεις να έρθεις εδώ το πρώτο πράγμα που κάνεις είναι να βρεις έναν καλό δικηγόρο και να προσπαθήσεις να μάθεις όσο καλύτερα μπορείς τη γλώσσα. Αλλιώς να είσαι έτοιμος να υποφέρεις. Επίσης βάστα μαζί σου και κάποια χιλιαρικάκια ευρά διότι όλα κοστίζουν πολύ. Μην στέκεσαι στο 1300€ μισθό που το συγκρίνεις με Ελλάδα, σκέψου και τα 1000€ ενοίκιο που θες στην καλύτερη. 

Γιατί σας τα γράφω όλα αυτά; Είπαμε έρχεται χειμώνας, πλησιάζει το τέλος του έτους και αυτός ο μυς που έχω για μυαλό θέλει να εκφραστεί, να τα βγάλει από μέσα του. Να τα μοιραστεί, σαν να είμαστε μαζί και πίνουμε καφέ, ένα πράμα. Κι αν κάποιος ψυχίατρος θέλει να αναλύσει τη συνοχή όσων γράφω, με το καλό να ορίσει. Λεφτά μόνο μη ζητήσει γιατι δε βγαίνω μάναμ.

Και το κυριότερο, για μένα πάντα, μεγαλύτερη μπαρούφα από το όπου γης πατρίς δεν έχω ξανακούσει. Για μένα πατρίδα είναι μόνο μία. Αυτή που θα έπρεπε να είναι η πατρίδα όλων μας. Αχ Ελλάδα σ'αγαπώ. Ιχ λίμπε ντιχ ρε παιδί μου πως το λένε. Ωχού.

Μοιράσου το άρθρο με τους φίλους σου.

Με τον τρόπο αυτό στηρίζεις τις τελευταίες οάσεις ελεύθερης δημόσιας γραφής. Στήριξε τη σελίδα για να μπορεί να στηρίξει και σένα.

Ρίξε μια ματιά και στα τελευταία μου άρθρα..

 
Στο YouTube μπορείς να χάνεις το χρόνο σου ή να μάθεις σχεδόν οτιδήποτε θέλεις. Είναι θέμα επιλογής όπως και στα περισσότερα πράγματα στη ζωή. Εδώ στο tomsnews συχνά παρουσιάζουμε κάποια κανάλια που θεωρούμε ότι προσφέρουν κάτι.
 
Η μυστηριώδης γυναίκα που απαντά όλα τα μηνύματά σας
 
Τομ στην καταστροφή λειτουργείς καλύτερα. Αυτό είπε ένας φίλος ο οποίος δυστυχώς δεν είναι πια φίλος γιατί τρελάθηκε από την πολλή χορτοφαγία και απομόνωση.
 
Κάθε χρόνο τέτοια εποχή με πιάνει μια μελαγχολία. Μα θα μου πείτε μπαίνει το καλοκαιράκι και εσύ στεναχωριέσαι; Υπάρχει κάτι το οποίο η μετανάστευση κάνει ολοένα και πιο δύσκολο.
 
Τα περισσότερα καταστήματα είναι πλέον ανοιχτά, η κόρη μου επισκέπτεται (!) το σχολείο μια φορά την εβδομάδα. Κάποια κρατίδια σκέφτονται να άρουν όλους τους περιορισμούς.
 
Το γράφω με σχετική σιγουριά διότι το έγραψε το Κοράνι (Bild). Επιστήμονες της κακιάς ώρας συμβούλεψαν λέει την Ανγκέλα της καρδιάς μας να τα ανοίξει σταδιακά όλα.
 
Είχαμε διαβάσει ότι οι Κινέζοι είχαν πειραματιστεί με φάρμακα κατά του AIDS. Στη συνέχεια το ίδιο έπραξαν και άλλες χώρες. Νέα έρευνα αποδεικνύει πλέον ότι ο ιός επιτίθεται στα Τ-λεμφοκύτταρα όπως ακριβώς και ο HIV (AIDS).
 
Η Γερμανία εκτός της Βαυαρίας δεν έχει εφαρμόσει μέχρι σήμερα αυστηρή καραντίνα με χαρτάκια, SMS και ποινές αν εξέλθεις της οικίας σου χωρίς σημαντικό λόγο.
 
Έλλειψα αρκετό καιρό το γνωρίζω αν και όσοι με ακολουθείτε στο Twitter θα διαβάζατε νέα μου.
 
Άλλη μια φορά θα αναφερθώ στα σόσιαλ μίντια. Αυτές τις μαγικές πλατφόρμες με τα πολλά περίεργα...
 
Αυτό που θα διαβάσετε σήμερα είναι πέρα για πέρα αληθινό 
 
Στις υπερπολυτελείς εγκαταστάσεις μας υπάρχει ένα κοινό χαρακτηριστικό. Παντού παίζει μουσική. Έχουμε δεχθεί πολλές ερωτήσεις τι ακριβώς ακούμε μέσω email και κοινωνικών δικτύων. Έτσι αποφασίσαμε η Βίκυ και εγώ να κάνουμε ένα άρθρο-λίστα τραγουδιών. Απολαύστε τα!
 
Ο κόσμος γύρω μας δεν μου αρέσει, δεν μου ταιριάζει. Χρόνια πάλευα με τον εαυτό μου για το αν ο κόσμος μας όντως έχει θέματα ή εγώ απλά βλέπω τα πράγματα προβληματικά. Αφού δεν μου ταιριάζει ας γράψω προτάσεις για έναν διαφορετικό καλύτερο κόσμο.
 
Η ανθρώπινη βλακεία είναι αήττητη. Κυριολεκτικά! Τάδε έφη Μπέρτολτ Μπρεχτ
 
Προσπαθούν με νύχια και με δόντια να μας πείσουν ότι η παγκόσμια οικονομία είναι μια χαρά και η αγορά της Αμερικής σε φρενήρη άνθηση. Από ό,τι φαίνεται τα πράγματα αρχίζουν να βγαίνουν εκτός ελέγχου και η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική.
 
Και κάπως έτσι τα νεύρα σου γίνονται κρόσσια στην αρχή και μετά συνηθίζεις σιγά σιγά. Κακό πράγμα η συνήθεια. 
 
Πριν λίγο καιρό έγραψε η Βίκυ ένα άρθρο για το θέμα. Ως θύμα και γω της νόσου ήθελα να γράψω τη θέση μου για την πάθηση. Έχω σκεφτεί και λύσεις στο πρόβλημα εκτός αυτού που σκέφτηκε πιθανώς η ίδια η γερμανική κυβέρνηση.
 
Πόσες φορές έχουμε ακούσει κάποιους να τσουβαλιάζουν κατηγορίες ανθρώπων έτσι αυθαίρετα και γενικεύοντας από μεμονωμένα περιστατικά..
 
Για μένα το YouTube ήταν μια τεράστια βιβλιοθήκη γνώσης. Ίσως αυτό ακούγεται περίεργο σε μια πλατφόρμα όπου οι φάρσες και τα βίντεο με γάτες τα σπάνε. Ήταν η διασκέδασή μου, η χαλάρωση, μια τεράστια πηγή γνώσης.
 
Είπα και γω να χαλαρώσω λίγο στο youtube βλέποντας τα απομεινάρια των καναλιών που παρακολουθώ. Σκάει στα μούτρα μου μια διαφήμιση στα γερμανικά. Ένας στους δυο Γερμανούς θα νοσήσει από καρκίνο. Ασφαλίσου να πάρεις 50.000€.
 
Όλα θα πάνε καλά κι αν δεν πάνε θα τα κάνουμε εμείς να πάνε. Δεν πιστεύω να μη με πιστεύετε;
 
Σήμερα μπήκα στο τραμ μιας άλλης γραμμής από αυτήν που συνήθως παίρνω για να πάω στη δουλειά μου.
 
Παλαιότερα χρειαζόμασταν ηχεία για τον υπολογιστή. Πιθανώς έναν ενισχυτή στο σαλόνι με συσκευές αναπαραγωγής δίσκων, κασετών, ραδιοφώνου κτλ. Σήμερα τα ενεργά ηχεία είναι τόσο ποιοτικά και με την προσθήκη bluetooth αντικαθιστούν επάξια πολύ ακριβότερα συστήματα.
 
Είναι ένα θέμα και αυτό. Ο κόσμος υποφέρει. Μόλις αγόρασε την 4Κ τηλεόρασή του και δεν έχει περιεχόμενο να δει σε αυτή την ανάλυση. Το tomsnews είναι εδώ να βοηθήσει και στο κομμάτι αυτό.
 
Μάθε παιδί μου γράμματα. Ό,τι μάθεις στη ζωή σου καλό είναι.
 
Λένε πως στα κομμωτήρια, τους μπάρμαν και τους δικηγόρους λένε τα πάντα. Και ναι, αυτό ισχύει. Σε ένα κομμωτήριο μπορείς να μάθεις τα  άπλυτα του γείτονα, τους καημούς που τραβάει μία γυναίκα από το σόι και τα πεθερικά της , τα πάντα.
 
Όταν ήμουν μικρή, 4 ετών περίπου σε ένα ταξίδι μας από Γερμανία Ελλάδα οι γονείς μου με πήγαν στην Αθήνα μας να δω την πρωτεύουσα και όσα πιο πολλά από τα αρχαία μνημεία της.
 
Όπως έχω γράψει κι άλλη φορά είμαι πολύ παρατηρητικός άνθρωπος. Θέμα χαρακτήρα. Ένα παραπάνω εδώ στη Γερμανία που είναι τελείως διαφορετική από τη χώρα μας. Είναι σαν παιχνίδι για μένα.
 
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο Forbes πριν δυο χρόνια. Απορώ με τον πόλεμο κατά του ατμίσματος πως τους ξέφυγε και δεν το έχουν ξηλώσει ακόμα. Δείτε λίγο ποια είναι η Sally Satel.
 
Υπάρχει ένα κανάλι στο youtube το οποίο αγαπώ ιδιαίτερα. Εκτός του ότι λατρεύω να ακούω Αγγλικά (Βρετανικά) υπάρχει ένας τύπος που πάει και βρίσκει παλιές συσκευές αναπαραγωγής ήχου και όχι μόνο, τις επισκευάζει και τις παρουσιάζει. Δείτε το κανάλι του Techmoan.
Παλαιότερα Δημοφιλή