Να υπάρχει αυτό εδώ για να θυμάμαι. Μόνο για να θυμάμαι

 

Πλησιάζει η μέρα που κλείνω τρία χρόνια στη Γερμανία. Ήταν 10 Ιούλη του 2015.  Δε θα ξεχάσω ποτέ εκείνη τη μέρα. Με στιγμάτισαν τα πληγωμένα μελιά μάτια της κόρης μου. Όλη ...

Γράφει η Βίκυ Πανάγου 

Πλησιάζει η μέρα που κλείνω τρία χρόνια στη Γερμανία. Ήταν 10 Ιούλη του 2015. 

Δε θα ξεχάσω ποτέ εκείνη τη μέρα. Με στιγμάτισαν τα πληγωμένα μελιά μάτια της κόρης μου. Όλη η οικογένεια συναίνεσε στην απόφαση αυτή της μετανάστευσης, εδώ στη Γερμανία, αλλά η απόφαση ήταν δική μου.

Περίεργα συναισθήματα τότε. Ετοιμασίες για το μεγάλο φευγιό (μια βαλίτσα δηλαδή), ολιγοήμερες διακοπές για λίγα μπανάκια με τα παιδιά, δημοψήφισμα, σχόλια, συζητήσεις, κλάματα, αποχαιρετισμοί..

Μπήκα στο αεροπλάνο και με ακολουθούσαν τα μάτια του παιδιού μου που κοιτούσαν στο πάτωμα όταν της ζήτησα μια τελευταία φωτογραφία πριν φύγω να με συντροφεύει στο ταξίδι. Ο γιος μου ήταν πιο ψύχραιμος.

Οικονομικό πρόβλημα δεν υπήρχε με την έννοια της ανεργίας κλπ. Απλά είχα κουραστεί να πληρώνομαι έναντι τρία ολόκληρα χρόνια και σκεφτόμουν τι μέλλον θα είχαν τα παιδιά σε μια πόλη σαν τη Θεσσαλονίκη.

Αγαπώ Θεσσαλονίκη, γιατί θα σπεύσουν κάποιοι να με κατηγορήσουν. Η Θεσσαλονίκη είναι μια υπέροχη πόλη να σπουδάσεις,να βολτάρεις, να φας, να πιεις, να περπατήσεις, να κάνεις μια 5ήμερη επίσκεψη αλλά ως εκεί. Αν δεν έχεις κύκλο και βρεθείς ουρανοκατέβατος, όπως οι γονείς μου κι εγώ το 1978, άστο καλύτερα. 

Θα σας πω ένα παράδειγμα:

Το 2007 σε αναζήτηση εργασίας γνώρισε ο σύζυγος τον ιδιοκτήτη μιας μεγάλης αλυσίδας καλλυντικών και πηγαίνοντας το βιογραφικό μου με προσέλαβαν στο λογιστήριο απευθείας (ναι έμαθα και λογιστικά και χίλια δυο άλλα) ενώ ζητούσαν άτομα για χαμαλίκι, ίσως δούλεψε λίγο η αξιοκρατία. Λοιπόν, είχαν πέσει πάνω μου όλες οι κότες που δούλευαν εκεί (πλην μίας που έγινε και φίλη στενή) να προσπαθούν να μάθουν αν είμαι βύσμα του Ψωμιάδη ή του γνωστού Άκη. 

Έμαθα πως τα διακόσια άτομα που απασχολούσε τότε ήταν όλα συγγενείς ή γνωστοί κάποιων επωνύμων ή των ίδιων των εργοδοτών. Τα προσόντα δεν μετρούσαν σχεδόν ποτέ. Να μην τα πολυλογώ υπέστη τόσο πόλεμο που αφενός δεν το άντεξα και παραιτήθηκα κι αφετέρου με έκανε να ντραπώ που είμαι γυναίκα. 

Μετά διαπίστωσα παρακάτω πως ο Έλληνας δε μπορεί να καταλάβει πως άλλο η τεχνογνωσία, άλλο το επιχειρείν. Εξηγούσα τα αυτονόητα όπως πχ ο τζίρος είναι κάτι άλλο από το κέρδος συνδεόμενα μεν διαφορετικά δε. Τέσπα λίγο πολύ τα έχετε βιώσει ή τουλάχιστον ξανακούσει.

Θα μπορούσα να γράψω βιβλίο, όμως δε χρειάζεται. Αυτός ήταν κι ό λόγος που έφυγα. Ήμουν μικρή για να αφεθώ στο "έλα μωρέ όπως όλοι κι εμείς". Ή στο "ό,τι είναι να γίνει θα γίνει." 

Βέβαια στα 45 ήμουν ήδη μεγάλη για εκεί, για αναζήτηση εργασίας. 150 περίπου βιογραφικά από το 2010 ως το 2015 κι ούτε μια απάντηση. 

Δε θα πω άλλα. Στη Θεσσαλονίκη είναι το σπίτι μου κι αυτό πονάει. Ένα σπίτι που πήραμε το 2001 με διάρκεια δανείου 30 χρόνια και σε 10 χρόνια το εξοφλήσαμε γιατί έβλεπα τι ερχόταν. 

Ήρθα εδώ λοιπόν στη χώρα που θαυμάζουμε, αν και μισούμε ταυτόχρονα, για τα κακά που μας έχουν κάνει από το Β.Π.Π. ως σήμερα. Στα χρόνια της παχιάς αγελάδας όμως σπεύδαμε στα εξωτερικά να αγοράσουμε τις μπέμπες και τις Μερτσέντες και τις Καγιέν βεβαίως βεβαίως. Άλλο θέμα αυτό τότε είχαμε λένε κάποιοι. Δε θα το σχολιάσω.

Είναι όλα πολύ οργανωμένα λοιπόν εδώ, όμορφο περιβάλλον, περιποιημένοι χώροι εξωτερικοί κι εσωτερικοί, πάρκα, δασάκια αναψυχής, χαίρεσαι τη φύση ρε παιδί μου. Όμως κι εμείς εδώ κι ας είμαστε ευρωπαίοι είμαστε ξένοι για αυτούς και πολλές φορές έχουν άσχημη συμπεριφορά, απαξιωτική, κυρίως αν δεν ξέρεις καλά τη γλώσσα τους. Θυμώνεις, εκνευρίζεσαι όμως μετά θυμάσαι πως δε σε κάλεσαν εδώ μόνος σου ήρθες και σωπαίνεις. 

Κάθε μέρα είναι ένας νέος αγώνας. Κάθε μέρα ξυπνάς με το φόβο τι θα σου τύχει να διεκπεραιώσεις κάτι που ενδεχομένως δεν το ξέρεις. Κανείς δε βρέθηκε να δώσει μία συμβουλή να αξίζει. Μία μόνο. Όλα τα ανακαλύπτεις μόνος επειδή την πατάς. Η γνώση κοστίζει. Χρόνο και χρήμα. Ειδικά σε ένα καπιταλιστικό κράτος όπως αυτό. Λυγίζεις, κλαις, πονάς, πέφτεις, ξανασηκώνεσαι όμως δεν τα παρατάς. Αναγκάζεσαι να μην τα παρατήσεις. Δεν σε παίρνει απλά. 

Γράφω αυτό το άρθρο καμιά ώρα τώρα, δεν είμαι αρθρογράφος, μακράν όχι, διαβάζω τι έχω γράψει πριν, ιδιαίτερη συνοχή δεν έχουν αλλά έτσι είναι το κεφάλι μου τα τελευταία 8 χρόνια. 

Θα μου πει κάποιος γιατί το κάνεις λοιπόν; Πήγαινε να περπατήσεις, να κοιμηθείς, να ξελαμπικάρει ο πιεσμένος εγκέφαλος. Το κάνω για να θυμάμαι. 

Να υπάρχει αυτό εδώ για να θυμάμαι. Μόνο για αυτό.

Μοιράσου το άρθρο με τους φίλους σου.

Με τον τρόπο αυτό στηρίζεις τις τελευταίες οάσεις ελεύθερης δημόσιας γραφής. Στήριξε τη σελίδα για να μπορεί να στηρίξει και σένα.

Ρίξε μια ματιά και στα τελευταία μου άρθρα..

 
Το επάγγελμα του προγραμματιστή τα έχει αυτά. Απαιτεί συνεχή επιμόρφωση. Αρκεί φυσικά να μαθαίνεις και κάτι. Σε έναν υπολογιστή που να δουλεύει. Κάπως. Έστω λίγο.
 
Drones χτύπησαν την μεγαλύτερη εγκατάσταση επεξεργασίας πετρελαίου στην Σαουδική Αραβία καθώς και τη δεύτερη μεγαλύτερη. Αναμένεται ραγδαία αύξηση των τιμών και πανικός στην παγκόσμια αγορά και τα χρηματιστήρια.
 
Δεν μπορώ να σας περιγράψω την χαρά που ένιωσα μπαίνοντας σε κάποια μικρά καταστήματα που πουλούσαν χειροτεχνίες φτιαγμένες από κυρίες που απλά ήθελαν να έχουν κάποιο επιπλέον εισόδημα.
 
Ένα απίστευτο βίντεο το οποίο μέσα σε λίγα μόλις λεπτά σου δίνει την πλήρη εικόνα της πραγματικότητας. Δείτε το και μοιραστείτε το με ανθρώπους βαριά θύματα της παραπληροφόρησης.
 
Επιτέλους ο Αμερικάνος πρόεδρος ενημέρωθηκε από τους συμβούλους του για το άτμισμα. Επίσης από το τουίτ του δείχνει να έμαθε τι ακριβώς έγινε με τα περιστατικά που οδηγήθηκαν στο νοσοκομείο. Η Μελάνια κοιμάται πλέον στον καναπέ.
 
Η όλη ιστορία ξεκίνησε από την γυναίκα του Μελάνια Τραμπ η οποία αποφάσισε μη έχοντας τι άλλο να κάνει στη ζωή της να ξεκινήσει τον ανένδοτο κατά του ατμίσματος.
 
Πόσες φορές έχουμε δικαιολογηθεί στον εαυτό μας. Εδώ που είμαι πως να προκόψω. Πως να δημιουργήσω ένα εισόδημα για τον εαυτό μου εδώ που είμαι. Η πόλη, χωριό, ύπαιθρος στην οποία βρίσκομαι δεν προσφέρεται για τίποτα. Υπάρχουν όμως άνθρωποι οι οποίοι όχι μόνο τα καταφέρνουν αλλά τα καταφέρνουν στην έρημο!
 
Ζω σε μια πόλη που η ενοικίαση μιας τρώγλης 65-80 τμ κοστίζει περί τα 1.000€ το μήνα. Σπίτια τα οποία έχουν παντού κολλημένα χαρτιά με πριονίδι (βλ. ταπετσαρία) και συνήθως δεν έχουν μπαλκόνι. Τα σπίτια δε αυτά πρέπει να χτίστηκαν τα περισσότερα επί Καποδίστρια.
 
Η πραγματική αξία του χρυσού σήμερα είναι στα 87.000$ η ουγκιά. Από που προκύπτει αλήθεια αυτό;
 
Το κανάλι Financial turmoil explained το παρακολουθώ εδώ και καιρό. Ένας απλός άνθρωπος ο οποίος φαίνεται ότι έχει κλονισμένη υγεία αναλύει με μόνο γνώμονα τη λογική αν θα καταρρεύσει η παγκόσμια οικονομία και μάλιστα σύντομα. Έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον.
 
Λίγες μέρες στη Γερμανία και ο πρώτος ιός αποφάσισε να με ρίξει στον καναπέ. Αυτή τη φορά όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά.
 
Είναι ενάντια στις αρχές μου να γράφω ανώνυμα. Πιστεύω στο θάρρος της γνώμης, στην πραγματική δημόσια γραφή. Δεν φοβάμαι κανέναν και ποτέ δεν το έκανα. Ακόμα και όταν είχα μια τηλεοπτική εκπομπή, οι απειλές ενάντια στην ζωή μου καθημερινές και έναν αστυνομικό που ποτέ δεν ζήτησα να με φυλάει στο διαμέρισμά μου στο Παγκράτι.
 
Γνωρίζω ότι σας έλειψα αλλά το είχα ανάγκη. Η Γερμανία είναι μια χώρα με τοξικό περιβάλλον πλέον. Λίγο να λειτουργεί το κεφάλι σου τα ψυχοφάρμακα δεν τα αποφεύγεις. Προτίμησα αντί για ψυχοφάρμακα να πάω ολιγοήμερες διακοπές μόνος.
 
Για κάποιο περίεργο λόγο είχα μια έκδοση των Windows 10 που θα έληγε (!). Μη με ρωτήσετε γιατί, δεν γνωρίζω. Μου ζάλισε ένα μήνυμα τα κάκαλα ότι θα λήξει και επίσης σταμάτησε να δέχεται αναβαθμίσεις. Επίσης μη με ρωτήσετε γιατί.
 
Αφορμή για τη συγγραφή του άρθρου αποτέλεσε μια συνέντευξη που έδωσα για κάποιο λόγο τηλεφωνικά σε μια εταιρεία. Υπέφερα εργαζόμενος για μια εταιρεία για τρία χρόνια και έμαθα πολλά. Αν σκοπεύετε να δουλέψετε ως προγραμματιστής διαβάστε το άρθρο.
 
Ας δούμε τι είπε το 2009 ο εφευρέτης του NULL για το λάθος των δις δολαρίων.
 
Το άρθρο αυτό είναι εισαγωγικό. Αυτό που λέμε για ζέσταμα. Θα εμβαθύνω στο θέμα σε μελλοντικά άρθρα. Το άρθρο δεν έχει γραφεί για να σας αγχώσει. Το αντίθετο μάλιστα. Λειτουργεί μυοχαλαρωτικά, απομακρύνει τις ρυτίδες και τη χαλάρωση. Μάλιστα πιθανώς θα σας κάνει καλύτερα προετοιμασμένους.
 
Ένα ακόμα από τα θετικά των σεμιναρίων που παρακολουθώ είναι ότι μπορώ να τεστάρω το tomsnews σε υπολογιστές με απαρχαιωμένους περιηγητές.
 
Πιθανότατα αν δεν ζούσατε σε κάποιο ερημικό βουνό θα έχετε ακούσει τη σειρά "Παντρεμένοι με παιδιά" της αμερικάνικής τηλεόρασης. Πρωταγωνιστής ο "Αλ Μπάντι" που έκανε γενιές ολόκληρες να ξεκαρδιστούν στα γέλια. Το χιούμορ ιδιόρρυθμο ίσως αλλά αυτό είναι θέμα γούστου.
 
Οι Γερμανοί για κάποιον ανεξήγητο λόγο έχουν ένα σοβαρό πρόβλημα στην προφορά αγγλικών λέξεων. Για την ακρίβεια δεν έχουν μόνο ένα πρόβλημα αλλά πολλά. Ας επικεντρωθούμε όμως στο κύριο. Προφέρουν το "α" ως "ε". Για την ακρίβεια αντικαθιστούν στο μυαλό τους στα αγγλικά το "a" με το "ä" το οποίο προφέρεται κατά κάποιο τρόπο ως έψιλον.
 
Μια χαρά είμαι. Υγιής και κούκλος. Καλά για το κούκλος το συζητάμε. Απλά το διάστημα αυτό κάνω κάτι οκτάωρα σεμινάρια Java.
 
Το ρεύμα ιδίως στις δυτικές χώρες το θεωρούμε δεδομένο. Υπάρχει έτσι απλά, ανεβάζουμε ένα διακόπτη και ανάβει μια λάμπα. Δεν κόβεται σχεδόν ποτέ και με μια μόνο κίνηση έχουμε στη διάθεσή μας θεωρητικά όση ενέργεια θέλουμε. Είναι όμως έτσι;
 
Η σελίδα μου είχε 100-200 επισκέπτες την ημέρα. Τις τελευταίες μέρες ξεπερνά τις 20.000 την ημέρα. Απλά ως μέτρο σύγκρισης η σελίδα pitsirikos.net έχει 8.000 επισκέπτες την ημέρα.
 
Μια καλή ιδέα του Haze Outdoors την οποία ακολούθησαν σχεδόν το σύνολο των δημιουργών περιεχομένου του YouTube που ασχολούνται με το λεγόμενο Bushcraft και Outdoor. Η "δοκιμασία" προτρέπει να ψήσεις ένα στέικ στην εξοχή και μέσα στο βίντεο να πεις μερικά λόγια για την ψυχική υγεία των ανδρών και κατά επέκταση όλων.
 
Δεν θυμάμαι να έχω αφήσει τη σελίδα μου τόσο καιρό χωρίς άρθρο. Δεν σας εγκατέλειψα όμως ηθελημένα. Με εγκατέλειψε ο εαυτός μου. Έχω τόσα πολλά να σας γράψω που δεν γνωρίζω από που να αρχίσω.
 
Μην αγχώνεστε. Ο χειμώνας για μένα είναι δύσκολος. Ολόκληρο το χειμώνα περνάω μόνο μια γρίπη. Απλά η γρίπη κρατάει όλο το χειμώνα. Εκτός από το να παίρνω χάπια κάνω και κάποια άλλα πραγματάκια.
 
Ένα βίντεο το οποίο καλό είναι να δείτε και ακόμα καλύτερα δείξτε το στα παιδιά σας. Αυτά κινδυνεύουν περισσότερο. Αν δεν έχετε παιδιά κάντε και μετά δείξτε το. Είναι φοβερό πως τεχνολογικά εργαλεία τα οποία μπορούν να κάνουν τη ζωή μας ευκολότερη τα χρησιμοποιούμε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο.
 
Δεν θα το κρύψω είμαι μεγάλος οπαδός της Geekvape. Όχι δεν μου τα ακουμπάει αν και καλά θα κάνει κάποια στιγμή να αρχίσει γιατί έχω αγοράσει ένα σκασμό μοντάκια και RTA από δαύτους.
 
Θα το έχετε παρατηρήσει ίσως και εσείς. Δεν χρειάζεται να είσαι γιατρός για να καταλάβεις ότι ο σουλτάνος συνεχώς αδυνατίζει και το χρώμα του φέρνει προς το πτωματί.
 
Δεν βλέπω το ντοκιμαντέρ να μακροημερεύει στο YouTube για αυτό το ανεβάζω από το κινητό μου. Ένα βίντεο το οποίο κάθε συνειδητοποιημένος πολίτης θα έπρεπε να δει.