Γιατί δεν γράφω πια πολιτικά άρθρα

 

Με την αφορμή της ονομασίας της πΓΔΜ αρκετοί φίλοι με ρώτησαν γιατί δεν σχολιάζω το όνομα "Βόρεια Μακεδονία". Είμαι από τη Θεσσαλονίκη άρα ίσως υπάρχει και ένας λόγος παραπάνω. Η επικαιρότητα φυσικά και ...

Με την αφορμή της ονομασίας της πΓΔΜ αρκετοί φίλοι με ρώτησαν γιατί δεν σχολιάζω το όνομα "Βόρεια Μακεδονία". Είμαι από τη Θεσσαλονίκη άρα ίσως υπάρχει και ένας λόγος παραπάνω.

Η επικαιρότητα φυσικά και έχει πολιτικές ειδήσεις όπως η στάση Καμένου, η συζήτηση για το χρέος, τον παραλογισμό της Τουρκίας κτλ.

Έγραφα πολιτικά άρθρα για πολλά χρόνια. Ίσως υπερβολικά πολλά.

Οι Έλληνες στην πολιτική λειτουργούμε οπαδικά. Πρώτα επιλέγουμε ομάδα (με αμφίβολα κριτήρια) και μετά βαράμε κατά της αντίπαλης ομάδας. Αρεσκόμαστε στις ταμπέλες. Δεν συμπαθούμε ιδιαίτερα την πραγματική έρευνα, τη μελέτη, τα βιβλία. Όσο περισσότερο τονίζει κάποιος ότι διαβάζει τόσο λιγότερο το έχει κάνει. Αν αγαπάς τα βιβλία και τη μελέτη γενικότερα δεν έχεις λόγο να το διατυμπανίζεις. Είναι αυτονόητο για σένα.

Δεν δίνουμε έμφαση στο τι λέει κάποιος αλλά ποιος το λέει

Μας αρέσουν οι ταμπέλες. Αποτελεί μηχανισμό εύκολης, αβασάνιστης κατηγοριοποίησης ανθρώπων. Όσο πέφτει το πνευματικό επίπεδο τόσο πιο συχνές και πιο κραυγαλέες οι ταμπέλες. Δεν είναι μόνο Ελληνικό το φαινόμενο. Διεθνές είναι. Εντείνεται άσχημα και στην Αμερική πλέον τον παλαιότερα αποκαλούμενο "ελεύθερο κόσμο".

Η ταμπέλα φασίστας σε λίγο θα μπει και σε πεπόνια και καρπούζια λόγω εποχής. Η ταμπέλα με την κατάληξη -φοβικός κολλάει πλέον παντού και εξαγνίζει τα πάντα. Εγώ για παράδειγμα είμαι φεισμπουκοφοβικός γιατί δεν χρησιμοποιώ το facebook. Τώρα τι ακριβώς να φοβάμαι από ένα μάτσο κακογραμμένο κώδικα δεν το γνωρίζω. Οι ταμπέλες με την κατάληξη -φοβικός είναι γαμάτες γιατί μπορείς να συνθέσεις όσες θέλεις και να τις κολλήσεις όπου θέλεις.

Πάντα διχασμένοι

Όχι δεν το πάθαμε τώρα. Από καταβολής του Ελληνικού έθνους έτσι είμαστε. Είμαστε περίεργη ράτσα. Σε τίποτα ομοφωνία. Ακόμα και στα προφανή. Θυμάμαι στις συνελεύσεις της οικοδομής ήμασταν δέκα άτομα και διατυπώνονταν 15 απόψεις. Παραλογισμός. Η θεωρία του χάους στην πράξη.

Δεν υπάρχει κανένας λόγος να γράφω πολιτικά άρθρα

Ιστορικά οι κοινωνίες δεν δρουν ποτέ προληπτικά. Πάντα κατασταλτικά. Πρέπει να καεί το σπίτι για να πιάσει κάποιος τον πυροσβεστήρα. Πυροσβεστήρα τον οποίο θα αγοράσει αφού καεί ολοσχερώς το σπίτι.

Έγραφα προληπτικά. Έγραφα για να μη συμβούν κάποια πράγματα. Τελικά συνέβησαν όλα. Χειρότερα από ότι τα περιέγραφα. Γιατί να γράφεις προληπτικά για έναν κόσμο που δρα κατασταλτικά; Καμία λογική.

Δεν έχει νόημα να μαλώνεις και να διχάζεις άθελά σου ακόμα περισσότερο κόσμο. Η επανάσταση όπως είχα βαφτίσει και την εκπομπή μου δεν θα έρθει ποτέ. Δεν θα έρθει τουλάχιστον με τη μορφή που τη φανταζόμουν. Πριν το κακό, για την αποτροπή του κακού. Το ξύλο της αρκούδας θα πέσει κάποια στιγμή. Θα πάρει πολλά χρόνια και δεν θα πέσει μόνο στην Ελλάδα.

Θα δούμε τράπεζες, συμβολαιογραφεία, κυβερνητικά κτίρια, τειρεσίες, σπίτια πολιτικών προσώπων στις φλόγες. Θα ζήσουμε ιστορικές στιγμές. Άγριες στιγμές. Δεν αναφέρομαι μόνο στην Ελλάδα. Θεωρώ ότι στη Γερμανία θα είναι ακόμα πιο άγρια τα φαινόμενα λόγω ιδιοσυγκρασίας. Θα πάρει πολλά χρόνια. Δεν θα μείνει κανένα περιουσιακό στοιχείο στα χέρια κανενός πολίτη πριν γίνει αυτό. Σπίτια, οικόπεδα, επιχειρήσεις, αυτοκίνητα μέχρι και τηλεοράσεις θα κατασχεθούν.

Το σημερινό χρηματοπιστωτικό σύστημα θα καταρρεύσει με πάταγο. Ο κόσμος θα αντιληφθεί ότι το πρόβλημα δεν ήταν ο Τσίπρας, η Μέρκελ, ο Τράμπ. Θα αντιληφθεί ότι ήταν απλά κακές μαριονέτες. Οι επόμενες και μεθεπόμενες γενιές θα μελετούν στα πανεπιστήμια τις σημερινές εποχές. Όπως οι δικές μας γενιές μελέτησαν το φαινόμενο του ναζισμού και το δεύτερο παγκόσμιο.

Ίσως και να απορούν γιατί δεν κάναμε τίποτα για να αποτρέψουμε την καταστροφή όπως και εμείς απορούμε γιατί δεν έκανε κανείς τίποτα για να αποτρέπει την εξάπλωση του ναζισμού και την καταστροφή της Ευρώπης πριν το δεύτερο παγκόσμιο. Σήμερα κάνουμε πάλι τα ίδια. Αντιπολίτευση οι ναζί στη Γερμανία και όλοι σφυρίζουν αδιάφορα.

Δεν γράφω πολιτικά άρθρα πια. Υπάρχουν άλλοι που γράφουν πολύ καλύτερα. Πολύ πιο αρεστά, με περισσότερο ίσως χιούμορ. Ίσως αναγκάζονται. Το ψωμί πρέπει να συνεχίσει να βγαίνει. Στη δική μου περίπτωση δεν ζω από την αρθρογραφία. Ποτέ δεν έβγαλα χρήματα από αυτό.

Εύχομαι το άρθρο μου αυτό να απαντά στην απορία σας. Για να κλείσω και με ένα αισιόδοξο μήνυμα για τους φίλους που τους άρεσαν τα πολιτικά μου άρθρα θα επανέλθω.

Μετά την αποκάλυψη του Ιωάννη που θα ζήσουμε αν είμαι ακόμα ζωντανός, αν υπάρχει ακόμα ελεύθερο διαδίκτυο θα τους μαμήσω τα πρέκια στα άρθρα.

Φιλιά στο κούτελο.

Μοιράσου το άρθρο με τους φίλους σου.

Με τον τρόπο αυτό στηρίζεις τις τελευταίες οάσεις ελεύθερης δημόσιας γραφής. Στήριξε τη σελίδα για να μπορεί να στηρίξει και σένα.

Ρίξε μια ματιά και στα τελευταία μου άρθρα..

 
Άλλη μια φορά θα αναφερθώ στα σόσιαλ μίντια. Αυτές τις μαγικές πλατφόρμες με τα πολλά περίεργα...
 
Αυτό που θα διαβάσετε σήμερα είναι πέρα για πέρα αληθινό 
 
Στις υπερπολυτελείς εγκαταστάσεις μας υπάρχει ένα κοινό χαρακτηριστικό. Παντού παίζει μουσική. Έχουμε δεχθεί πολλές ερωτήσεις τι ακριβώς ακούμε μέσω email και κοινωνικών δικτύων. Έτσι αποφασίσαμε η Βίκυ και εγώ να κάνουμε ένα άρθρο-λίστα τραγουδιών. Απολαύστε τα!
 
Ο κόσμος γύρω μας δεν μου αρέσει, δεν μου ταιριάζει. Χρόνια πάλευα με τον εαυτό μου για το αν ο κόσμος μας όντως έχει θέματα ή εγώ απλά βλέπω τα πράγματα προβληματικά. Αφού δεν μου ταιριάζει ας γράψω προτάσεις για έναν διαφορετικό καλύτερο κόσμο.
 
Η ανθρώπινη βλακεία είναι αήττητη. Κυριολεκτικά! Τάδε έφη Μπέρτολτ Μπρεχτ
 
Προσπαθούν με νύχια και με δόντια να μας πείσουν ότι η παγκόσμια οικονομία είναι μια χαρά και η αγορά της Αμερικής σε φρενήρη άνθηση. Από ό,τι φαίνεται τα πράγματα αρχίζουν να βγαίνουν εκτός ελέγχου και η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική.
 
Και κάπως έτσι τα νεύρα σου γίνονται κρόσσια στην αρχή και μετά συνηθίζεις σιγά σιγά. Κακό πράγμα η συνήθεια. 
 
Πριν λίγο καιρό έγραψε η Βίκυ ένα άρθρο για το θέμα. Ως θύμα και γω της νόσου ήθελα να γράψω τη θέση μου για την πάθηση. Έχω σκεφτεί και λύσεις στο πρόβλημα εκτός αυτού που σκέφτηκε πιθανώς η ίδια η γερμανική κυβέρνηση.
 
Πόσες φορές έχουμε ακούσει κάποιους να τσουβαλιάζουν κατηγορίες ανθρώπων έτσι αυθαίρετα και γενικεύοντας από μεμονωμένα περιστατικά..
 
Για μένα το YouTube ήταν μια τεράστια βιβλιοθήκη γνώσης. Ίσως αυτό ακούγεται περίεργο σε μια πλατφόρμα όπου οι φάρσες και τα βίντεο με γάτες τα σπάνε. Ήταν η διασκέδασή μου, η χαλάρωση, μια τεράστια πηγή γνώσης.
 
Είπα και γω να χαλαρώσω λίγο στο youtube βλέποντας τα απομεινάρια των καναλιών που παρακολουθώ. Σκάει στα μούτρα μου μια διαφήμιση στα γερμανικά. Ένας στους δυο Γερμανούς θα νοσήσει από καρκίνο. Ασφαλίσου να πάρεις 50.000€.
 
Όλα θα πάνε καλά κι αν δεν πάνε θα τα κάνουμε εμείς να πάνε. Δεν πιστεύω να μη με πιστεύετε;
 
Σήμερα μπήκα στο τραμ μιας άλλης γραμμής από αυτήν που συνήθως παίρνω για να πάω στη δουλειά μου.
 
Παλαιότερα χρειαζόμασταν ηχεία για τον υπολογιστή. Πιθανώς έναν ενισχυτή στο σαλόνι με συσκευές αναπαραγωγής δίσκων, κασετών, ραδιοφώνου κτλ. Σήμερα τα ενεργά ηχεία είναι τόσο ποιοτικά και με την προσθήκη bluetooth αντικαθιστούν επάξια πολύ ακριβότερα συστήματα.
 
Είναι ένα θέμα και αυτό. Ο κόσμος υποφέρει. Μόλις αγόρασε την 4Κ τηλεόρασή του και δεν έχει περιεχόμενο να δει σε αυτή την ανάλυση. Το tomsnews είναι εδώ να βοηθήσει και στο κομμάτι αυτό.
 
Μάθε παιδί μου γράμματα. Ό,τι μάθεις στη ζωή σου καλό είναι.
 
Λένε πως στα κομμωτήρια, τους μπάρμαν και τους δικηγόρους λένε τα πάντα. Και ναι, αυτό ισχύει. Σε ένα κομμωτήριο μπορείς να μάθεις τα  άπλυτα του γείτονα, τους καημούς που τραβάει μία γυναίκα από το σόι και τα πεθερικά της , τα πάντα.
 
Όταν ήμουν μικρή, 4 ετών περίπου σε ένα ταξίδι μας από Γερμανία Ελλάδα οι γονείς μου με πήγαν στην Αθήνα μας να δω την πρωτεύουσα και όσα πιο πολλά από τα αρχαία μνημεία της.
 
Όπως έχω γράψει κι άλλη φορά είμαι πολύ παρατηρητικός άνθρωπος. Θέμα χαρακτήρα. Ένα παραπάνω εδώ στη Γερμανία που είναι τελείως διαφορετική από τη χώρα μας. Είναι σαν παιχνίδι για μένα.
 
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο Forbes πριν δυο χρόνια. Απορώ με τον πόλεμο κατά του ατμίσματος πως τους ξέφυγε και δεν το έχουν ξηλώσει ακόμα. Δείτε λίγο ποια είναι η Sally Satel.
 
Υπάρχει ένα κανάλι στο youtube το οποίο αγαπώ ιδιαίτερα. Εκτός του ότι λατρεύω να ακούω Αγγλικά (Βρετανικά) υπάρχει ένας τύπος που πάει και βρίσκει παλιές συσκευές αναπαραγωγής ήχου και όχι μόνο, τις επισκευάζει και τις παρουσιάζει. Δείτε το κανάλι του Techmoan.
 
Ίσως να μην το παρατηρήσατε (πως να το δείτε άλλωστε) αλλά το tomsnews τρέχει με την νέα έκδοση του VerdinCMS. Χάθηκα λίγο στον κώδικα για να ολοκληρώσω την τέταρτη έκδοση.
 
Και κάνεις μια έτσι κι έχουν περάσει 49 ολόκληρα χρόνια κι εσύ κάποιες στιγμές, λίγες νιώθεις ακόμη παιδί. Γιατί παιδί είσαι όσο ζουν οι γονείς σου..
 
Κάτι που δεν περίμενα ποτέ να αποκτήσω ήταν το σύνδρομο του γραμματοκιβωτίου. Ναι προφανώς και δεν είναι ιατρικός όρος, διότι πρέπει να συμβαίνει μόνο στη Γερμανία. Τουλάχιστον στην Ελλάδα που έζησα τόσα χρόνια δεν είχαμε τέτοια θέματα.
 
Η σελίδα για πολύ καιρό είχε έναν αρθρογράφο. Την αρχοντιά μου. Στην πορεία η σελίδα άρχισε να γίνεται δημοφιλής και εκδήλωσαν ενδιαφέρον να γράφουν και άλλοι. Ναι, και εσύ μπορείς.
 
Παρασκευή σήμερα, τελευταία εργάσιμη της εβδομάδας για μένα τουλάχιστον. Υπερτιμημένη ως μέρα αλλά η πιο κοντινή στο ΣΚ της καρδιάς μας. Περπατάς ανάλαφρα το πρωί να πας στη στάση να πάρεις το τραμ και...
 
Τα κοινωνικά δίκτυα είναι μέρος της ζωής μας πλέον. Και πολύ καλά κάνουν. Η τεχνολογία υπάρχει για να διευκολύνει τη ζωή μας πρωτίστως, ενίοτε και για να την καταστρέφει. Σχεδόν όλα έχουν και την κακή τους χρήση.
 
Οι άνθρωποι που δεν διαβάζουν που δεν ψάχνουν και αποβλακώνονται συστηματικά με διάφορους τρόπους είναι αυτοί που θα οδηγήσουν στην ανατροπή.
 
Δεν είναι μόνο ότι είναι πανέμορφο. Μετά τα τσιπάκια DNA θεωρώ το Gene Chip το καλύτερο. Υπάρχουν και αυτά της YiHi αλλά δεν έχω δοκιμάσει ποτέ. Μου έφτιαξε τη μέρα αυτό το μοντάκι.
 
Η Γερμανία είναι νομοταγής χώρα μου λέγανε, στη Γερμανία δεν τολμάς να παρανομήσεις μου λέγανε. Όλα είναι νομότυπα μου λέγανε... Ναι καλά.
Παλαιότερα Δημοφιλή